 |
|||
| شناسنامه | |||
|---|---|---|---|
| نام کامل | محمدعلی کریمی پاشاکی[۱] | ||
| زادروز | ۱۷ آبان ۱۳۵۷ (۳۸ سال)[۱] | ||
| زادگاه | کرج، استان تهران، ایران[۱] | ||
| قد | ۱۷۹ سانتیمتر[۱] | ||
| پست | هافبک هجومی / مهاجم[۱] | ||
| باشگاههای جوانان | |||
| نوجوانان نفت تهران | |||
| نوجوانان و جوانان سایپا | |||
| جوانان فتح تهران | |||
| باشگاههای حرفهای* | |||
| سالها | باشگاهها | بازی† | (گل)† |
| ۱۳۷۷–۱۳۷۵ | فتح تهران | ||
| ۱۳۸۰–۱۳۷۷ | پرسپولیس | ۴۳ | (۱۱) |
| ۱۳۸۴–۱۳۸۰ | الاهلی امارات | ۶۹ | (۴۵) |
| ۱۳۸۶–۱۳۸۴ | بایرن مونیخ | ۳۳ | (۳) |
| ۱۳۸۷–۱۳۸۶ | القطر | ۲۷ | (۵) |
| ۱۳۸۸–۱۳۸۷ | السیلیه | ۰ | (۰) |
| ۱۳۸۸–۱۳۸۷ | ← پرسپولیس (قرضی) | ۲۱ | (۵) |
| ۱۳۸۹–۱۳۸۸ | استیلآذین | ۴۰ | (۱۴) |
| ۱۳۹۰–۱۳۸۹ | شالکه ۰۴ | ۱ | (۰) |
| ۱۳۹۲–۱۳۹۰ | پرسپولیس | ۴۰ | (۱۳) |
| ۱۳۹۳–۱۳۹۲ | تراکتورسازی | ۲۶ | (۵) |
| مجموع | ۳۰۰ | (۱۰۱) | |
| تیم ملی | |||
| ۱۳۷۷ | امید ایران | ۹ | (۱) |
| ۱۳۹۱–۱۳۷۷ | ایران | ۱۲۷ | (۳۸) |
| دوران مربیگری | |||
| ۱۳۹۳ | ایران (دستیار) | ||
|
|||
محمدعلی کریمی پاشاکی (متولد ۱۷ آبان ۱۳۵۷) مشهور به علی کریمی، بازیکن بازنشسته و مربی فوتبال ایرانی است.
او در دوران بازیگری ۱۸ سالهٔ خود از سال ۱۳۷۵ تا ۱۳۹۳، سابقهٔ بازی در لیگ ۴ کشور ایران، امارات، آلمان و قطر و باشگاههای فتح، پرسپولیس، الاهلی امارات، بایرن مونیخ، القطر، استیلآذین، شالکه ۰۴ و تراکتورسازی را دارد.
از سال ۱۳۷۷ تا ۱۳۹۱، کریمی بیش از یک دهه بازیکن تیم ملی فوتبال ایران بود و با ۱۲۷ بازی و ۳۸ گل ملی، سومین بازیکن تاریخ ایران از نظر تعداد بازی ملی و سومین گلزن برتر این تیم مشترکاً با جواد نکونام بهشمار میرود.
علی کریمی که بهعنوان یک بازیساز دریبلزن شناخته میشد، به «جادوگر» و «مارادونای آسیا» ملقب شدهاست. او همچنین در فعالیتهای اجتماعی و خیریه شرکت داشتهاست.
کریمی فوتبال حرفهای خود را در سال ۱۳۷۵ با فتح در لیگ دسته دوم فوتبال ایران آغاز کرد و پس از ۲ سال به پرسپولیس پیوست، جایی که در ۳ فصل بازی موفق به ۲ بار قهرمانی در جام آزادگان و یک بار قهرمانی در جام حذفی شد و همزمان با تیم ملی، در بازیهای آسیایی ۱۹۹۸ بانکوک مدال طلا را به گردن آویخت. کریمی از بهمن ۱۳۷۷ به دلیل هلدادن داور در بازی تیم امید به مدت یک سال از حضور در تمام مسابقات باشگاهی و ملی محروم شد، و پس از پایان این مدت دوباره به فوتبال بازگشت و در جام ملتهای آسیا ۲۰۰۰ نیز حاضر بود.
وی در سال ۱۳۸۰ به الاهلی دبی منتقل شد که در فصل ۲۰۰۳–۲۰۰۲، به عنوان «بهترین بازیکن خارجی لیگ برتر فوتبال امارات» انتخاب شد و در فصل ۲۰۰۴–۲۰۰۳، عنوان «آقایگل لیگ برتر فوتبال امارات» و «مرد سال فوتبال امارات» را کسب کرد.
کریمی که با تیم ملی ایران در جام ملتهای آسیا ۲۰۰۴ مقام سوم را کسب کرد و همزمان به عنوان آقایگلی این مسابقات (مشترکاً با علاء حبیل از بحرین) دست یافت. او در همین سال (۲۰۰۴) جایزه «مرد سال فوتبال آسیا» را از کنفدراسیون فوتبال آسیا دریافت کرد.
در سال ۲۰۰۵ (۱۳۸۴)، وی به باشگاه بایرن مونیخ در بوندسلیگای آلمان پیوست و در ۲ سال حضورش در این باشگاه ضمن انجام بیش از ۴۰ بازی، قهرمانی جام حذفی و لیگ را هرکدام یک بار تجربه کرد. او همچنین در جام جهانی ۲۰۰۶ با ایران حاضر بود و در جام ملتهای آسیا ۲۰۰۷ نیز بازی کرد.
پس از آن به القطر در لیگ ستارگان قطر رفت و پس از یک سال به پرسپولیس در لیگ برتر فوتبال ایران برگشت که حضورش در این تیم یک سال ادامه داشت. کریمی بازی در ایران را با ۱٫۵ فصل حضور در استیلآذین ادامه داد و در نیمفصل دوم ۲۰۱۱–۲۰۱۰ عضو شالکه در بوندسلیگا بود که قهرمانی جام حذفی آلمان را برای بار دوم کسب کرد.
علی کریمی دوباره به پرسپولیس بازگشت تا سومین دوره حضور خود را با این باشگاه تجربه کند. پس از ۲ فصل بازی، علی کریمی به تراکتورسازی تبریز پیوست و آخرین فصل دوران بازیگری خود را با قهرمانی در جام حذفی پایان داد.
علی کریمی در سال ۱۳۹۳ با دستیاری کارلوس کیروش در تیم ملی ایران پا به عرصه مربیگری گذاشت اما با گذشت چند ماه از سمت خود استعفا داد و اعلام کرد علاقهای به حضور در این عرصه ندارد.
سالهای آغازین زندگی
علی کریمی در ۱۷ آبان ۱۳۵۷ در کرج بهدنیا آمد[۲] و فرزند سوم خانواده است.[۳] کریمی اصالتاً لاهیجانی است.[۲] پدرش ولیالله کریمی، در جوانی در استان گیلان بازیکن فوتبال بود[۲] و مادرش خانهدار است.[۳] علی کریمی ۳ برادر و یک خواهر دارد. فرشید، برادر بزرگترش همانند وی به فوتبال روی آورد و مدتی با او همبازی بود.[۴]
مادر علی کریمی در ابتدا علاقهمند بود که او پزشک یا مهندس شود، اما از این که بازی او باعث شادی مردم ایران میشود و به کشور خدمت میکند راضی است. مادرش او را در کودکی پر جنبوجوش و سرشار از انرژی توصیف میکند و میگوید: «فکر و ذکرش فوتبال بود. در دوران کودکی و نوجوانی تا دلتان بخواهد شیشه همسایهها و خانه را شکسته است».[۳]
کریمی که تا سوم راهنمایی، دانشآموز ممتازی بود، در دوران دبیرستان با افت تحصیلی مواجه میشود. سرانجام تحصیلات خود را با دریافت مدرک دیپلم پایان میدهد و پس از آن روی فوتبال تمرکز میکند.[۳]
دوران باشگاهی
آغاز
کریمی فوتبال خود را از تیم نوجوانان باشگاه فوتبال نفت تهران آغاز کرد،[۵] جایی که برادر بزرگترش فرشید، یک سال پیش از ورود او در آن بازی میکرد.[۶]
وی سپس به نوجوانان باشگاه سایپا پیوست و در رده جوانان این باشگاه نیز بازی کرد.[۵] کریمی پس از آن به فتح تهران منتقل شد، جایی که ابتدا در رده جوانان بازی میکرد. او در سال ۱۳۷۵ موفق شد به تیم بزرگسالان راه یابد.[۵]
فتح در آن زمان که لیگ آزادگان بالاترین سطح فوتبال ایران بود، در رده پایینتر؛ یعنی لیگ دسته دوم فوتبال ایران حضور داشت. علی کریمی مجموعاً ۲ فصل برای فتح به میدان رفت که خدمت سربازی او محسوب شد.[نیازمند منبع] در فصل ۱۳۷۶–۱۳۷۵، کریمی موفق شد نمایش خوبی داشتهباشد و در فصل ۱۳۷۷–۱۳۷۶ با فتح تا یکقدمی صعود به لیگ آزادگان پیشرفت اما در نهایت آنها موفق به صعود نشدند.[۵]
جام فوتسال رمضان
- جام فوتسال رمضان ۱۳۷۶
مسابقات فوتسال جام رمضان در دی ۱۳۷۶، با شرکت ۳۲ تیم در هشت گروه، در سالن دوازده هزار نفری آزادی آغاز شد. با انجام بازیهای مقدماتی در نهایت چهار تیم آتشنشانی، فتح، استقلال و پرسپولیس به مرحله نیمهنهایی این رقابتها (در بهمن ۱۳۷۶) راه یافتند.[۷]
تیم فتح در دیدار نیمهنهایی با غلبه بر پرسپولیس، به فینال ششمین دوره این مسابقات راه پیدا کرد.[۸] در مسابقه فینال که بین تیمهای فتح و استقلال تهران برگزار شد،[۷] کریمی پس از به ثمر رساندن یکی از گلهای تیم فتح در سالن دوازده هزار نفری آزادی تهران[۵] برای تماشاگرانی که علیه او فحاشی کردند دست تکان داد و آنها را به آرمش دعوت کرد. در پایان این مسابقه که با برتری ۷–۳ تیم فتح همراه بود، کریمی سه گل زد و یک پاس گل نیز برای همتیمیهایش فراهم کرد.[۹]
عملکرد کریمی در این مسابقات موجب شد که مورد توجه تیمهای استقلال تهران و پرسپولیس قرار بگیرد.[۵] با پیوستن کریمی به پرسپولیس، حسین شمس (سرمربی وقت تیم فتح) در قرارداد کریمی با پرسپولیس بندی قرار داد که به موجب آن، چند درصد از اولین قرارداد کریمی با باشگاههای خارجی به تیم فتح تهران برسد.[۱۰]
- فوتسال در دوران محرومیت
با برگزاری مسابقات سالنی (در دوران محرومیت یک ساله کریمی)،[۱۱] علی دایی به همراه تنی چند از دوستان و برادرانش در این مسابقات شرکت کرد. در سالن کوی نصر (گیشا)[۱۲] تیم علی دایی در برابر تیم کریمی صف آرایی کردند. در حین بازی علی کریمی چندین بار توپ را از میان پاهای علی دایی عبور داد که منجر به درگیری میان این دو همبازی تیم ملی شد. این بازی آغاز اختلافهای دایی و کریمی بود.[۱۲]
پرسپولیس
فصل ۷۸–۱۳۷۷
علی کریمی در خرداد ۱۳۷۷، در زمان مربیگری ایویکا متکوویچ به پرسپولیس پیوست.[۱۳] کریمی در اولین فصل حضور در پرسپولیس، موفق شد جام آزادگان و جام حذفی را به همراه این تیم کسب کند.[۱۴][۱۵]
کریمی اولین بار؛ در ۲۲ شهریور ۱۳۷۷ در مقابل پلیاکریل اصفهان در جام آزادگان برای پرسپولیس به میدان رفت.[۵][۱۴] با گذشت چهار هفته از مسابقات لیگ (پروین از هفته چهارم هدایت پرسپولیس را بر عهده گرفت)[۱۶] کریمی اولین گل خود را برای این تیم در مقابل سایپا در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۷۷ به ثمر رساند و یک روز بعد از سوی منصور پورحیدری به تیم ملی فوتبال ایران دعوت شد.[۱۷][۱۸]
با گذشت ده هفته از مسابقات لیگ،[۱۹] کریمی در آبان ۱۳۷۷ برای نخستین بار در دربی تهران به میدان رفت. در این بازی که با نتیجه ۱–۰ به سود پرسپولیس به پایان رسید.[۱۴] کریمی به عنوان هافبک چپ به میدان رفت.
پس از بازی در دربی تهران، کریمی برای دومین بار (کریمی در ۲۱ مهر ۱۳۷۷ نخستین بار برای تیم ملی به میدان رفت[۲۰]) به اردوی تیم ملی؛ برای شرکت در بازیهای آسیایی ۱۹۹۸ بانکوک فرا خوانده شد.[۲۱] کریمی پس از قهرمانی با تیم ملی در بازیهای آسیایی،[۲۰] در چهار مسابقه لیگ برای پرسپولیس به میدان رفت، که در مقابل تیمهای تراکتورسازی و ذوبآهن گلزنی کرد.[۱۴]
وی علاوه بر تیم بزرگسالان؛ در تیم ملی امید ایران نیز حضور داشت. کریمی در بهمن ۱۳۷۷ در بازی دوستانه تیم ملی امید ایران و ویتنام، داور وسط را هل داد و از سوی AFC به مدت یک سال از حضور در تمامی مسابقات محروم شد.[۵] بدین ترتیب او با حکم انضباطی، به مدت یک سال از ترکیب پرسپولیس دور ماند. کریمی پیش از محرومیت؛ آخرین بار در دور برگشت جام آزادگان، مقابل پلی اکریل اصفهان برای پرسپولیس به میدان رفت.[۱۴]
فصل ۷۹–۱۳۷۸
کریمی در دومین فصل حضور در پرسپولیس، برای دومین بار جام آزادگان را با این تیم فتح کرد.[۱۴] او همچنین به همراه این تیم به مقام سوم جام باشگاههای آسیا دست یافت.[۱۴]
کریمی در بهمن ۱۳۷۸ در نخستین بازی خود پس از محرومیت انضباطی، در مقابل پلیس عراق در رقابتهای جام باشگاههای آسیا به میدان رفت.[۱۴] تیم پرسپولیس با حضور کریمی پس از انجام بازیهای مرحله گروهی،[۱۴] به جمع چهار تیم پایانی نوزدهمین دوره این رقابتها راه یافت.[۲۲] در دیدارهای مرحله نیمه نهایی که در اردیبهشت ۱۳۷۹ برگزار شد[۲۲] پرسپولیس پس از باخت در مقابل جوبیلو ایواتا ژاپن،[۲۳] در دیدار ردهبندی با تک گل علی کریمی، سوون سامسونگ کره جنوبی را شکست داد[۲۴] و به مقام سوم جام باشگاههای آسیا، در فصل (۷۹–۱۳۷۸) ۲۰۰۰–۱۹۹۹ دست پیدا کرد.[۲۵] عملکرد کریمی در این رقابتها موجب شد مورد توجه باشگاه پروجا ایتالیا قرار بگیرد.[۱۵]
کریمی همچنین در اسفند ۱۳۷۸ بار دیگر برای پرسپولیس در مسابقات لیگ به میدان رفت؛ که در چهارمین بازی خود در جام آزادگان برای این تیم در مقابل تراکتورسازی (در تاریخ ۱۹ اسفند ۱۳۷۸) گلزنی کرد.[۱۴] کریمی در هفته پایانی لیگ (هفته ۲۶ که به صورت همزمان در اول خرداد ۱۳۷۹ برگزار شد)[۲۶] در مقابل فولاد خوزستان دو گل به ثمر رساند[۲۷] و همراه با پرسپولیس به قهرمانی جام آزادگان در فصل ۷۹–۱۳۷۸ دست پیدا کرد.[۱۴][۲۶]
فصل ۸۰–۱۳۷۹
کریمی در سومین فصل حضور در پرسپولیس، به عنوان نایب قهرمان جام آزادگان دست یافت.[۲۸][۵] او همچنین به همراه این تیم؛ برای دومین سال پیاپی، مقام سوم جام باشگاههای آسیا را کسب کرد.[۱۴][۲۹]
با آغاز رقابتهای لیگ، کریمی به منظور قرارداد با باشگاه پروجا، به ایتالیا سفر کرد. اما به دلیل پایین بودن قیمت پیشنهادی این باشگاه ایتالیایی به این تیم ملحق نشد. بنا بر نوشته ورلد ساکر، باشگاه پروجا ایتالیا در شهریور ۱۳۷۹، با مبلغ یک میلیون و چهارصد هزار یورو (ورلد سارکر مدت قرارداد را ذکر نکرده است) خواهان به خدمت گرفتن کریمی بوده است.[۱۵]
با برگزاری دربی تهران در دی ۱۳۷۹، کریمی برای سومین بار در مقابل استقلال به میدان رفت. کریمی در این مسابقه یک پنالتی گرفت و در دقایق پایانی نیز یک گل به ثمر رساند تا بازی با تساوی ۲–۲ به پایان برسد.[۱۴] پس از این مسابقه، پرسپولیس در بازی بعدی خود نیز با نتیجه مشابه ۲–۲ در مقابل سایپا به تساوی رسید، که علی کریمی در این مسابقه، از میانههای میدان دروازه سایپا را باز کرد.[۳۰] با نزدیک شدن به پایان لیگ در فروردین ۱۳۸۰، کریمی در هفته ۲۱ (یک هفته به پایان لیگ) در مقابل برق شیراز گلزنی کرد[۳۱] و همراه با پرسپولیس، عنوان نایب قهرمانی جام آزادگان را در فصل ۸۰–۱۳۷۹ به دست آورد.[۵][۲۸]
کریمی در شهریور ۱۳۷۹ با آغاز بیستمین دوره جام باشگاههای آسیا در فصل ۰۱–۲۰۰۰، در اولین مسابقه پرسپولیس در مقابل الوکره قطر به میدان رفت. در بازی رفت و در حالی که پرسپولیس با دو گل از حریف عقب افتاده بود، کریمی دو بار گلزنی کرد. در ادامه این مسابقه؛ پرسپولیس دو گل دیگر به ثمر رساند و با نتیجه ۴–۲ این تیم قطری را شکست داد.[۳۲] کریمی در بازی برگشت نیز که با برتری ۵–۱ پرسپولیس همراه بود، یک گل به ثمر رساند و همراه با این تیم به دور دوم جام باشگاههای آسیا صعود کرد.[۳۳] پرسپولیس در دور دوم این مسابقات نیز با حذف العین امارات در مجموع دو بازی رفت و برگشت، به مرحله گروهی این رقابتها صعود کرد.[۳۴] در بازی برگشت که با تساوی ۲–۲ در امارات به پایان رسید، افشین پیروانی روی ارسال کریمی گل اول پرسپولیس را به ثمر رساند.[۳۴]
در بازیهای مرحله گروهی جام باشگاههای آسیا که به صورت متمرکز در اسفند ۱۳۷۹ در تهران برگزار شد،[۳۵] پرسپولیس پس از تساوی بدون گل در مقابل تیمهای الاتحاد عربستان و ایرتیش پاولودار قزاقستان به مصاف الهلال عربستان رفت. در این دیدار که مسئولان باشگاه اتلتیکو مادرید نیز در ورزشگاه آزادی حضور داشتند، کریمی یک گل زد و یک پاس گل نیز برای همتیمیهایش فراهم کرد.[۳۶] عملکرد کریمی در این مسابقات موجب شد تا باشگاه اتلتیکو مادرید بیش از پیش برای به خدمت گرفتن او مصمم شود. با صعود پرسپولیس و ایرتیسش پاولودار به مرحله نیمه نهایی جام باشگاههای آسیا، کریمی مذاکره با اتلتیکو مادرید را به پایان مسابقات پرسپولیس در جام باشگاههای آسیا موکول کرد.[۱۵] (پیش از این نیز در دی ۱۳۷۹؛ باشگاه اتلتیکو مادرید پس از حضور کریمی در تمرینات این تیم خواهان جذب این بازیکن بود، که به دلیل مبلغ کم قرارداد، کریمی به این تیم ملحق نشد).[۱۸]
پرسپولیس در مرحله نیمه نهایی جام باشگاههای آسیا، در حالی که با گل کاویانپور روی پاس علی کریمی از سوون سامسونگ پیش افتاده بود، در پایان با نتیجه ۱–۲ شکست خورد و از رسیدن به فینال بازماند.[۳۷] با برتری پرسپولیس در مقابل ایرتیش پاولودار قزاقستان در بازی ردهبندی، کریمی در خرداد ۱۳۸۰، برای دومین سال پیاپی همراه با پرسپولیس عنوان سوم جام باشگاههای آسیا را در فصل (۸۰–۱۳۷۹) ۲۰۰۱–۲۰۰۰ کسب کرد.[۲۹][۱۴]
کریمی پس از پایان بازیهای جام باشگاههای آسیا، پیشنهاد اتلتیکو مادرید را نپذیرفت[۱۵] و برای نزدیک بودن به خانهاش به امارات رفت و به تیم الاهلی این کشور پیوست.[۳۸]
الاهلی امارات
علی کریمی در سال ۲۰۰۱ به رغم داشتن پیشنهادهایی از تیمهای اروپایی به خاطر نزدیکی به خانواده ترجیح داد در آسیا بماند و به الاهلی امارات پیوست. این باشگاه اماراتی توانست در اولین فصل حضور کریمی اولین جام خودش را یعنی جام حذفی را در فصل ۲۰۰۱–۲۰۰۲ فتح کند که کریمی زننده یکی از ۳ گل الاهلی امارات در فینال بود. او فصل بعد به عنوان بهترین بازیکن خارجی لیگ امارات برگزیده شد.[۵] کریمی در سال ۲۰۰۳ به عنوان بهترین بازیکن لیگ امارات انتخاب شد[۳۹] و علیرغم پیشنهاد از تیمهای مطرح اروپایی بار دیگر قراردادش را با الاهلی تمدید کرد. او در سال ۲۰۰۴ توانست ۱۴ گل برای تیمش به ثمر برساند.[۳۸][۴۰] در همین فصل الاهلی توانست برای دومین بار در طول ۳ سال، قهرمانی جام حذفی امارات را جشن بگیرد و به نایب قهرمانی لیگ امارات برسد.[۵]
در ماههای پایانی حضور کریمی در الاهلی، مدیر برنامههای او اعلام کرد که باشگاههای هرتابرلین، هامبورگ، بایرن مونیخ، یوونتوس و آ. اس. رم به صورت تلفنی با او صحبت کردهاند اما او مذاکره را به پایان قرارداد کریمی با الاهلی، موکول کردهاست.[۴۱]
بایرن مونیخ
در ۳ مه ۲۰۰۵ برابر ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۴، باشگاه فوتبال بایرن مونیخ اعلام کرد که به عنوان اولین بازیکن جدید خود برای فصل ۰۶–۲۰۰۵، کریمی ۲۶ ساله را با قراردادی یکساله (با بندی که امکان تمدید یکساله آن را به طرفین میدهد) به عنوان سومین بازیکنی ایرانی این تیم، پس از علی دایی (۹۹–۱۹۹۸) و وحید هاشمیان (۰۵–۲۰۰۴) به خدمت گرفته است.[۴۲] پیش از این انتقال؛ مجله کیکر آلمان در گزارشی عنوان کرده بود، تیمهای رئال مادرید، المپیک مارسی و بایرن مونیخ خواهان جذب کریمی هستند.[۴۳] بنابر گزارش کیکر؛ کریمی پس از بازی دوستانه ایران و آلمان در سال ۲۰۰۴، در فهرست خرید بایرن مونیخ قرار گرفت.[۴۴] (کریمی در این مسابقه پس از ینس لمان، بهترین نمره این مجله آلمانی را دریافت کرد).[۴۵]
در بدو ورود کریمی به آلمان، رسانههای آلمانی در مورد تواناییهای او ابراز تردید کردند.[۴۶] سردبیر کیکر معتقد بود که او «برف مونیخ را نخواهد دید».[۴۷][۴۶] این در حالی بود که فیلیکس ماگات سرمربی بایرن مونیخ، در دفاع از تواناییهای فنی کریمی اعلام کرد: «اگر این بازیکن از ابتدا در اروپا بازی میکرد، بایرن مونیخ توانایی مالی برای خرید او را نداشت».[۴۸]
فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۵
کریمی از همان ابتدای فصل در ترکیب تیمش به میدان رفت. نخستین بازی رسمی کریمی برای بایرن، در نیمه دوم بازی برابر اشتوتگارت در مرحله نیمه نهایی جام اتحادیه بود که تیمش ۲–۱ شکست خورد و از رسیدن به فینال بازماند.[۵۰] کریمی در بازی هفته اول بوندسلیگا در برابر بروسیا مونشنگلادباخ، نیمه دوم وارد میدان شد.[۴۷] او در پیروزی ۵–۲ هفته دوم برابر بایر لورکوزن، با زدن یک گل و ارسال یک پاس گل، در تیم منتخب هفته بوندسلیگا قرار گرفت.[۵۱][۴۷][۵۲] با گذشت شش هفته از لیگ، کریمی با ارسال دومین پاس گل خود در بوندسلیگا، زمینه ساز پیروزی ۱–۰ بایرن در مقابل اینتراخت فرانکفورت شد و به عنوان بهترین بازیکن بایرن؛ برای دومین بار، در تیم منتخب هفته بوندسلیگا قرار گرفت.[۵۳]
کریمی در ادامه فصل همپای دیگر بازیکنان خط میانی تیم یعنی میشائیل بالاک، سباستین دایسلر، مارتین دمیکلیس، باستیان شواینشتایگر، مهمت شول و زیروبرتو در ترکیب بایرن قرار گرفت.[۵][۵۴] با گذشت ۱۶ هفته از لیگ، کریمی سومین پاس گل خود را در مقابل کایزرسلاوترن ارسال کرد. پس از این مسابقه، مارکوس هورویک سخنگوی باشگاه بایرنمونیخ در مصاحبهای اعلام کرد: «باشگاه بایرنمونیخ از عملکرد کریمی راضی است و قرارداد جدیدی با این بازیکن منعقد خواهد کرد».[۵۵] با پایان رقابتهای نیمفصل بوندسلیگا؛ که با برتری ۲–۱ بایرن در مقابل بروسیا دورتموند همراه بود، کریمی بار دیگر گلزنی کرد.[۵۶]
کریمی که پس از کسب جایزه بازیکن سال آسیا-۲۰۰۴ به بایرنمونیخ پیوسته بود،[۴۸] در فهرست اولیه سه نامزد نهایی بازیکن سال آسیا-۲۰۰۵ در کنار پارک جی سونگ از منچستر یونایتد و شونسوکی ناکامورا از سلتیک قرار گرفت،[۵۷] اما با عوض شدن قوانین کنفدراسیون فوتبال آسیا، مبنی بر حضور اجباری در محل اهداء جایزه[۵۸] و بازی در فوتبال قاره آسیا، در لیست نهایی کنفدراسیون فوتبال آسیا نامی از او دیده نشد.[۵۹] کریمی همچنین به عنوان هافبک بایرن مونیخ، در کنار رونالدینیو از بارسلونا و زیدان از رئال مادرید؛ در نظر سنجی سایت فیفا، به عنوان یکی از نامزدهای سلطان دریبل جهان در سال ۲۰۰۵ قرار گرفت.[۶۰]
طبق یکی از بندهای قرارداد کریمی، مدت آن پس از ۲۵ بازی به طور خودکار تمدید میشد[۵] که در بازی با هامبورگ در هفته ۲۴ لیگ (که بیست و پنجمین بازی کریمی محسوب میشد) این اتفاق افتاد. اما در همین بازی به علت جابهجایی استخوان نازکنی پای راست مصدوم شد و ادامه فصل را از دست داد.[۶۱][۶۲]
او پیش از آسیبدیدگی، ۳ بار نیز در لیگ قهرمانان اروپا به میدان رفت که در اولین بازی خود برابر راپیدوین گلزنی کرد.[۶۳] با گلزنی در مقابل رایپدوین؛ کریمی تنها بازیکن ایرانی بایرنمونیخ لقب گرفت، که در لیگ قهرمانان اروپا گل زده است.[۶۴]
کریمی پیش از مصدومیت؛ در ۲۰ بازی بوندسلیگا، ۲ بازی لیگاپوکال (جام حذفی) و ۳ بازی لیگ قهرمانان اروپا به میدان رفت و به ترتیب در هر کدام نمرههای میانگین ۳٫۵۷، ۴٫۲۵ و ۳٫۸۳ را از مجله کیکر کسب کرد.[۵۶] (میانگین نمرات کریمی در بوندسلیگا و لیگ قهرمانان اروپا در فصل ۰۶–۲۰۰۵، بهترین نمرات در میان سه بازیکن ایرانی این تیم به شمار میرود[۶۴][۶۵][۶۶])کریمی در پایان فصل، قهرمانی بوندسلیگا و جام حذفی را همراه با بایرنمونیخ بهدستآورد.[۵]
فصل ۲۰۰۷–۲۰۰۶
کریمی که پس از بازگشت از جام جهانی، همچنان از آسیبدیدگی فصل پیش خود احساس ناراحتی میکرد پیش از شروع فصل دوباره مصدوم شد و بازیهای آغازین فصل را از دست داد.[۶۷][۶۸] او در فصل ۰۷–۲۰۰۶ نتوانست عملکرد فصل پیش خود را تکرار کند و در بیشتر طول فصل نیمکتنشین بود.[۵۴] کریمی تا پایان فصل مجموعاً ۱۵ بازی (۱۳ بازی بوندسلیگا- ۲ بازی لیگ قهرمانان اروپا) انجام داد[۵] و مجله کیکر نمره میانگین ۴٫۱۳ را در بوندسلیگا به او اختصاص داد.[۶۹]
کریمی در حالی که هفتههای پایانی قراردادش با بایرن مونیخ را میگذراند، پیشنهادهایی از تیم موناکو و باشگاههایی از آلمان و اسپانیا دریافت کرد، اما مدیر برنامههای کریمی اعلام کرد او تنها در صورتی که از باشگاهی مطرحتر از بایرن پیشنهاد داشته باشد در اروپا میماند، در غیر این صورت تمایل دارد در کشورهای حوزه خلیج فارس بازی کند و مهمترین ملاکش برای عقد قرارداد مسائل مالی است.[۷۰]
کریمی در هفته ۳۲ بوندسلیگا با ارسال پاس گل، زمینه ساز تساوی ۱–۱ بایرن در مقابل بروسیا مونشنگلادباخ شد.[۶۹] او در هفته ۳۴ بوندسلیگا، در پیروزی ۲–۵ مقابل ماینتس در آخرین بازی خود برای بایرن به میدان رفت و آخرین گل خود را نیز در این بازی به ثمر رساند.[۷۱]
کریمی در مجموع دو فصل حضور در بایرن مونیخ، با انجام ۴۲ بازی (۳۳ بازی بوندسلیگا، ۵ بازی لیگ قهرمانان اروپا، ۲ بازی جام حذفی و ۲ بازی جام اتحادیه) رکورددار بیشترین تعداد بازی در میان سه بازیکن ایرانی این تیم شد و با زدن ۴ گل و ارسال ۴ پاس گل به کار خود در این تیم پایان داد.[۷۲]
بازی در لیگ قطر
فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۷
علی کریمی پس از رد پیشنهاد تیمهای اروپایی در آخرین روزهای حضور در بایرن مونیخ،[۷۰] پیشنهادهایی از تیمهای عربی الوحده، النصر، الاهلی، العین و الوصل از لیگ امارات دریافت کرد،[۵] اما سرانجام در خرداد ۱۳۸۶ با عقد قراردادی ۲ ساله با کمیته المپیک قطر (کمیته بازیکنان حرفهای قطر)،[۷۳] با مبلغ ۶ میلیون دلار[۷۴] به تیم القطر در لیگ ستارگان قطر پیوست.[۷۴]
کریمی در در پایان فصل، همراه با القطر در رده چهارم لیگ قرار گرفت.[۷۳] او تا پایان فصل؛ در لیگ، جام ولیعهد و جام امیر قطر مجموعاً ۳۰ بازی انجام داد و ۶ گل زد.[۵۴]
انتقال به السیلیه
کریمی در دومین فصل حضور در لیگ قطر، به همراه تمامی بازیکنان خارجی القطر از این تیم جدا شد. از آنجا که هنوز یک سال از قرارداد کریمی با کمیته بازیکنان حرفهای قطر باقی مانده بود، او به باشگاه السیلیه منتقل شد.[۷۳] کریمی که تمایلی به ماندن در قطر نداشت[۵۴] تنها در دو بازی تدارکاتی مقابل نورنبرگ و شواینفورت در اردوی آمادگی این تیم در آلمان برای السیلیه به میدان رفت که در بازی دوم گلزنی کرد.[۵] کریمی پیش از آغاز رقابتهای لیگ قطر[۷۵] از السیلیه جدا شد و به پرسپولیس پیوست.[۷۶]
بازگشت به پرسپولیس
علی کریمی در سال ۱۳۷۸ علیرغم پیشنهادهایی از اسپانیا، آمریکا، ژاپن و امارات[۷۸] در زمان مدیریت داریوش مصطفوی با مبلغ حدود ۳۱۰ هزار دلار آمریکا ابتدا به صورت قرضی[۷۶] و سپس در تاریخ ۱۶ شهریور ۱۳۸۷ به طور رسمی قراردادی دهماهه را با تیم سابقش امضا کرد.[۷۹][۸۰] او پس از ۲۷۱۷ روز؛ در حضور قریب به یکصد هزار تماشاگر در هشتمین هفته از هشتمین دوره لیگ برتر فوتبال ایران در مقابل پگاه گیلان، بار دیگر برای پرسپولیس به میدان رفت.[۸۱][۸۲]
کریمی که از ترکیب تیم ملی توسط علی دایی (سرمربی وقت تیم ملی) کنار گذاشته شده بود، در ۵ بازی نخست خود در لیگ برتر برای پرسپولیس ۵ بار گلزنی کرد. دایی پس از عملکرد کریمی در لیگ برتر او را به تیم ملی دعوت کرد[۸۳] اما این بار علی کریمی بود که دعوت او را نپذیرفت.[۸۴]
کریمی در اولین گلزنی خود پس از بازگشت به پرسپولیس، توانست در دقایق پایانی شهرآورد ۶۵ موفق به گلزنی شود.[۸۵] او پنج روز بعد در بازی مقابل ابومسلم، هتتریک کرد[۸۶] و در هفته یازدهم لیگ با حضور دایی در ورزشگاه، پنجمین گل خود را در مقابل برق شیراز به ثمر رساند.[۸۷]
کریمی در مجموع ۲۱ بار (با احتساب بازیهای عقب افتاده پرسپولیس) در لیگ برتر به میدان رفت.[۸۸] او در بازی برگشت در مقابل استقلال در دقایق پایانی یک پنالتی گرفت؛ که با گل شدن ضربه پنالتی توسط مازیار زارع، بازی با تساوی ۱–۱ به پایان رسید. او در مجموع ۳ پنالتی برای پرسپولیس در لیگ برتر گرفت، ۵ گل به ثمر رساند و ۶ پاس گل نیز برای همتیمیهایش فراهم کرد. کریمی پس از پیوستن به پرسپولیس در شش مسابقه لیگ غیبت داشت (غالباً به دلیل مصدومیت از ناحیه کمر) که این تیم دو امتیاز در این بازیها کسب کرد.[۸۸]
کریمی که آخرین بار در خرداد ۱۳۸۰ برای پرسپولیس در جام باشگاههای آسیا به میدان رفته بود،[۱۸] در اسفند ۱۳۸۷ در مقابل الشارجه امارت بار دیگر برای این تیم در رقابتهای آسیایی به میدان رفت. در این مسابقه که اولین بازی کریمی برای پرسپولیس در لیگ قهرمانان آسیا محسوب میشد، او با زدن یک گل و ارسال یک پاس گل به عنوان بهترین بازیکن زمین انتخاب شد.[۸۹] کریمی در مجموع ۶ بار برای پرسپولیس در لیگ قهرمانان آسیا به میدان رفت. او در این مسابقات ۲ پاس گل ارسال کرد و ۲ گل نیز به ثمر رساند تا تعداد گلهای آسیایی (جام باشگاههای آسیا و لیگ قهرمانان آسیا) خود را در پرسپولیس به عدد ۷ برساند.[۹۰] وی همچنین در دو بازی به عنوان بهترین بازیکن زمین انتخاب شد.[۹۱]
کریمی که تا آخرین ساعات نقل و انتقالات لیگ برتر فوتبال ایران منتظر پیشنهاد باشگاه پرسپولیس بود، در نهایت توسط عباس انصاری فرد (مدیرعامل وقت باشگاه پرسپولیس) از این تیم کنار گذاشته شد و به استیلآذین پیوست.[۹۲][۹۳]
استیل آذین
فصل ۸۹–۱۳۸۸
علی کریمی در سال ۱۳۸۸ به سبب عدم تمایل مدیران وقت باشگاه پرسپولیس برای تمدید قرارداد با وی این باشگاه را ترک کرد و به استیل آذین پیوست.[۹۲] کریمی در پنج هفته نخست لیگ برتر، در ۵ بازی پیاپی برای استیل آذین ۶ بار گلزنی کرد و ۳ پاس گل نیز ارسال کرد.
دو ماه پس از جدایی کریمی از پرسپولیس، عباس انصاریفرد در برنامه نود با بیان اینکه توافقات لازم برای تمدید قرارداد کریمی انجام شده بود اعلام کرد؛ هم او و هم کریمی رکب خوردهاند و افراد دیگری مانع حضور کریمی در پرسپولیس شدهاند.[۹۴] چند روز بعد، انصاریفرد از مدیر عاملی باشگاه پرسپولیس برکنار شد و حبیب کاشانی به عنوان سرپرست منصوب شد.[۹۵] با برکناری انصاریفرد و درخواست باشگاه پرسپولیس برای بازگشت کریمی به این تیم، او نیز آمادگی خود را جهت بازگشت به پرسپولیس در صورت موافقت باشگاه استیل آذین اعلام کرد.[۹۶] اما مسئولان این باشگاه با ارسال نامهای به باشگاه پرسپولیس مخالفت خود را برای انتقال کریمی به پرسپولیس اعلام کردند.[۹۷]
کریمی در پانزدهمین هفته از نهمین دوره لیگبرتر فوتبال ایران برای اولین بار در مقابل تیم سابق خود به میدان رفت و با ارسال ۲ پاس گل نقش مؤثری در پیروزی ۲ بر ۱ استیل آذین در مقابل پرسپولیس ایفا کرد. کریمی پس از آنکه در دقایق پایانی این مسابقه از زمین اخراج شد، پیراهن استیل آذین را کنار انداخت و با نشان دادن پیراهن پرسپولیس به رختکن رفت.[۹۸]
در فصل ۸۹–۸۸ لیگ برتر؛ علی کریمی با پیراهن استیل آذین ۱۴ گل به ثمر رساند[۹۹] و با دریافت ۹ کارت زرد و ۳ کارت قرمز خشنترین[۱۰۰] و در عین حال موثرترین بازیکن در نهمین دوره لیگبرتر شناخته شد.[۱۰۱]
فصل ۹۰–۱۳۸۹
کریمی پس از پایان اولین فصل حضور در استیل آذین، علیرغم پیشنهاد لسآنجلس گلکسی آمریکا[۱۰۲] قرارداد خود را به مدت یک سال با باشگاه استیل آذین تمدید کرد.
تیم فوتبال استیل آذین که دومین فصل حضور خود را در لیگ برتر تجربه میکرد با صرف هزینه بالا بازیکنان سرشناس لیگ ایران را به خدمت گرفت، اما عملکرد مصطفی آجورلو؛ مدیر عامل این تیم از سوی کریمی مورد انتقاد قرار گرفت. کریمی در مصاحبهای اعلام کرد: «بازیکن خوب گرفتن ملاک مدیریت خوب نیست».[۱۰۳] پس از انجام این مصاحبه؛ کریمی به اتهام روزه خواری، از سوی مصطفی آجورلو از این تیم اخراج شد.[۱۰۴] اخراج کریمی از سوی آجورلو حمایت هیئت مدیره این تیم را به دنبال داشت، اما حسین هدایتی مالک باشگاه استیل آذین مخالفت خود را با اخراج این بازیکن اعلام کرد.[۱۰۵] بدین ترتیب کریمی پس از گذراندن محرومیت از سوی کمیته انضباطی باشگاه استیلآذین به این تیم بازگشت.[۱۰۶]
کریمی که با گذشت بیست هفته از لیگ ایران در ۱۲ مسابقه برای این تیم به میدان رفته بود؛[۱۰۶] پس از دعوت باشگاه الاهلی امارات برای مسابقه دوستانه با آ.ث. میلان ایتالیا به امارات سفر کرد، اما بعد از بازگشت به ایران بار دیگر از سوی مسئولان استیل آذین کنار گذاشته شد.[۱۰۷] کریمی پس از اخراج از استیل آذین با عقد قراردادی ۵ ماهه به تیم شالکه آلمان در بوندسلیگا پیوست.
در ۱۲ مسابقه که کریمی برای استیلآذین به میدان رفت این تیم ۱۳ امتیاز کسب کرد و در ۲۲ مسابقه بدون حضور این بازیکن ۱۵ امتیاز بدست آورد.[۱۰۸] استیلآذین که در طول فصل؛ چهار تغییر در کادر مدیریتی باشگاه و پنج تغییر در کادر فنی انجام داده بود، در پایان دهمین دوره لیگ برتر به لیگ دسته یک سقوط کرد.
شالکه ۰۴
علی کریمی که به دلیل همراهی تیم فوتبال الاهلی امارات در دیدار دوستانه مقابل آث میلان ایتالیا با تشخیص کادر فنی از تمرینات تیم فوتبال استیلآذین منع و در اختیار باشگاه قرار گرفته بود، پس از توافق با مالک این تیم (حسین هدایتی) رضایت نامه اش را دریافت کرد و وارد مذاکره با پرسپولیس شد.[۱۰۷] اما در بهمن ۱۳۸۹ و در فرصت نقلوانتقالات زمستانی فصل ۱۱–۲۰۱۰، به درخواست فلیکس ماگات مربی وقت شالکه که پیشتر در بایرن مونیخ مربی او بود، با عقد قراردادی ۵ ماهه با گذشت ۲۰ هفته از بوندسلیگا، در سن ۳۲ سالگی به باشگاه فوتبال شالکه ۰۴ پیوست.[۱۰۹]
کریمی در اکثر مدت حضورش در شالکه نیمکتنشین بود و تنها ۲ بازی برای شالکه انجام داد.[۵] اولین بازی کریمی برای شالکه، در بازی تیمش برابر اینترمیلان در یکچهارمنهایی لیگ قهرمانان اروپا بود. در این بازی که شالکه ۲–۵ جلو بود، رالف رانگنیک در دقیقه ۸۷ کریمی را به جای رائول گونزالس به زمین فرستاد که این نتیجه تا پایان حفظ شد.[۱۱۰] او بار دیگر به عنوان بازیکن تعویضی مقابل کایزرسلاترن از دقیقه ۶۸ وارد زمین شد[۱۱۱] و با پیراهن شماره ۱۰ این تیم در بوندسلیگا به میدان رفت.[۱۱۲] شالکه که پیش از پیوستن کریمی به این تیم به مرحله نیمهنهایی جام حذفی صعود کرده بود، به مقام قهرمانی این رقابتها دست یافت. این در حالی بود که کریمی در این جام برای شالکه به میدان نرفت.[۵۴]
حضور مجدد در پرسپولیس
فصل ۹۱–۱۳۹۰
کریمی در خرداد ۱۳۹۰ و در زمان مدیریت حبیب کاشانی با عقد قراردادی یک ساله به پرسپولیس بازگشت، تا اولین خرید سرخپوشان پایتخت در فصل ۹۱–۱۳۹۰ باشد.[۱۱۳] او دو پیشنهاد نیز از تیمهای لیگ امارات دریافت کرد که در نهایت به آنها پاسخ منفی داد.[۱۱۴] کریمی که سومین بازگشت خود را به تیم سابقش تجربه میکرد، پس از ۷۹۶ روز بار دیگر برای پرسپولیس در بازی با ملوان بندر انزلی در هفته نخست لیگ برتر به میدان رفت.[۱۱۵]
کریمی در مجموع؛ ۲۸ بار برای پرسپولیس در لیگ برتر به میدان رفت و با زدن ۱۲ گل، عنوان گلزنترین هافبک یازدهمین دوره لیگ برتر فوتبال ایران را به خود اختصاص داد.[۱۱۶] او همچنین با ارسال ۸ پاس گل و گرفتن ۲ پنالتی، در امتیازات بدست آمده پرسپولیس در لیگ برتر تأثیر گذار بود.
او در نخستین بازی پرسپولیس در لیگ قهرمانان آسیا در مقابل الهلال عربستان هشتمین گل آسیایی خود را برای این تیم به ثمر رساند.[۱۱۷] با گلزنی در مقابل الشباب امارات[۱۱۸] و الغرافه قطر،[۱۱۹] کریمی تعداد گلهای آسیایی خود را برای پرسپولیس به عدد ۱۰ رساند و پس از فرشاد پیوس به عنوان دومین گلزن برتر تاریخ پرسپولیس در رقابتهای آسیایی مطرح شد.[۱۲۰]
عملکرد کریمی در تیم ملی و لیگ قهرمانان آسیا موجب شد[۱۲۱] تا در پایان سال ۲۰۱۲ به عنوان دومین بازیکن برتر آسیا انتخاب شود.[۱۲۲]
فصل ۹۲–۱۳۹۱
کریمی در تیر ۱۳۹۱ علیرغم پیشنهاد یک میلیون دلاری عجمان امارات،[۱۲۳] سپاهان اصفهان[۱۲۴] و یک تیم از لیگ آمریکا[۱۲۵] قرارداد خود را برای یک فصل دیگر با پرسپولیس تمدید کرد.[۱۲۶]
با انتصاب مانوئل ژوزه به عنوان سرمربی پرسپولیس و کسب نتایج این مربی در شروع لیگ، کریمی همراه با چند بازیکن پرسپولیس، عملکرد ژوزه را مورد انتقاد قرار دادند.[۱۲۳][۱۲۷] سرمربی پرسپولیس که پیش از ورود به ایران رابطه خوبی با هموطن پرتغالی خود نداشت،[۱۲۸] کیروش را مسئول قرار دادن کریمی در مقابل خود عنوان کرد.[۱۲۹] محمد رویانیان (مدیرعامل وقت پرسپولیس) نیز در حمایت از تصمیم ژوزه، کنار گذاشته شدن کریمی از پرسپولیس را تأیید کرد.[۱۳۰] پس از این حکم؛ کریمی در مصاحبهای خطاب به رویانیان اعلام کرد: «امیدوارم اگر انسان چیزی نداشته باشد فقط مرد باشد»، چرا که بازیکنان دیگر هم همانند وی نسبت به عملکرد ژوزه معترض بودهاند ولی تنها او از تیم کنار گذشته شده است.[۱۲۳] رویانیان نیز در واکنش به صحبتهای کریمی؛ او را شومن خطاب کرد[۱۳۱] و اعلام کرد برای بازگشت کریمی واسطه نخواهد شد.[۱۳۲]
در آذر ۱۳۹۱ سیدجلال حسینی، مهرداد پولادی، غلامرضا رضایی و شهاب گردان پس از مصاحبه علیه ژوزه به کسر ۱۰٪ قرارداد از سوی کمیته انضباطی باشگاه پرسپولیس محکوم شدند.[۱۳۳]
با گذشت نزدیک به دو ماه، محمدحسین نژادفلاح عضو هیئت مدیره باشگاه پرسپولیس، از برگزاری نشست مشترک میان ژوزه و کریمی و بازگشت این بازیکن به پرسپولیس خبر داد.[۱۳۴] اما در بازی دوستانه تیم ملی در مقابل تاجیکستان کریمی مصدوم (پارگی همسترینگ) شد و بازیهای پرسپولیس را تا پایان نیم فصل از دست داد.[۱۳۵] در هفته پایانی نیمفصل اول؛ که آخرین حضور مانوئل ژوزه در پرسپولیس به شمار میرفت، پرسپولیس مغلوب تراکتورسازی شد و با کسب ۲۱ امتیاز در رتبه دوازدهم جدول لیگ برتر قرار گرفت.[۱۳۶]
با آغاز نیمفصل دوم در دی ۱۳۹۱؛ کریمی پس از ۹ هفته غیبت در مسابقات لیگ برتر،[۱۳۷] در مقابل صنعت نفت آبادان به میدان رفت. در این بازی که صدمین حضور کریمی در مسابقات لیگ (مجموع لیگ آزادگان و لیگ برتر)[۱۳۸] برای پرسپولیس به شمار میرفت او موفق به گلزنی شد.[۱۳۹] پس از بازی در مقابل فجر سپاسی در هفته نوزدهم و بازی با صبا در هفته بیستویکم،[۱۳۷] کریمی بار دیگر دچار مصدومیت (پارگی رباط MCL زانو) شد.[۱۴۰]
در ۱۱ فروردین ۱۳۹۱ کریمی بعد از ۹ هفته غیبت،[۱۳۷] در هفته ۳۱ مسابقات لیگ برتر در مقابل پیکان به میدان رفت.[۱۴۱] او پس از این مسابقه علیرغم توصیه پزشکان در مرحله نیمهنهایی جام حذفی در مقابل داماش گیلان حضور یافت، اما در این مسابقه باز هم دچار مصدومیت (از ناحیه زانو) شد[۱۴۲] و تا پایان لیگ برتر برای پرسپولیس به میدان نرفت.
کریمی که به علت اختلاف با ژوزه، و مصدومیتهای متوالی در طول فصل؛ ۱۲ بار در مسابقات لیگ برتر برای پرسپولیس به میدان رفته بود،[۱۳۷] پس از پشت سر گذاشتن آخرین مصدومیت، در فینال جام حذفی در مقابل سپاهان اصفهان به میدان رفت. کریمی پس از پایان این مسابقه و شکست پرسپولیس در فینال جام حذفی در مصاحبهای اعلام کرد: «از فوتبال خداحافظی خواهد کرد تا دایههای مهربان تر از مادر فوتبال را بگردانند».[۱۴۳]
پس از مدتی علی کریمی از بازگشت به فوتبال خبر داد و اعلام کرد خداحافظیاش در بازی با سپاهان احساسی بوده است.
تراکتورسازی
علی کریمی در خرداد ۱۳۹۲ به دلیل عدم تمایل مدیرعامل وقت و سرمربی باشگاه پرسپولیس برای تمدید قرارداد با وی، این باشگاه را ترک کرد و به تراکتورسازی تبریز پیوست.[۱۴۴] هواداران تراکتورسازی نیز در بدو ورود کریمی به تبریز، به استقبال او رفتند و با شعارهایی به کریمی خوشآمد گفتند.[۱۴۵] این در حالی بود که پس از اتفاقات بازی استیلآذین و تراکتورسازی در نهمین دوره لیگ برتر، این بازیکن از سفر به تبریز خودداری میکرد.[۱۴۶]
کریمی اولین بار در هفته نخست لیگ برتر در مقابل پرسپولیس برای تراکتورسازی به میدان رفت.[۱۴۷] او با گذشت سه هفته از مسابقات لیگ، نخستین گل خود را در مقابل ذوبآهن اصفهان برای تراکتورسازی به ثمر رساند.[۱۴۸] در هفته پایانی لیگ، تراکتورسازی موفق شد با نتیجه ۳–۱ استقلال را شکست دهد. در این مسابقه که آخرین حضور کریمی در مسابقات لیگ برتر فوتبال ایران به شمار میرفت او یک پاس گل برای همتیمیهایش ارسال کرد.[۱۴۹]
کریمی در مجموع با ارسال ۳ پاس گل و گرفتن ۲ پنالتی بهعنوان بهترین پاسور تراکتورسازی در مسابقات لیگ شناخته شد. او در مجموع ۲۴ بار برای تراکتورسازی در لیگ برتر به میدان رفت که در این مسابقات ۵ گل به ثمر رساند و پس از کریم انصاریفرد بهعنوان دومین گلزن برتر تراکتور در مسابقات لیگ برتر شناخته شد.
کریمی در بهمن ۱۳۹۲ همراه با تراکتورسازی به مقام قهرمانی جام حذفی دست پیدا کرد.[۱۵۰] او در چهار مسابقه جام حذفی برای این تیم به میدان رفت، که در بازی نیمه نهایی با فولاد خوزستان با ارسال پاس گل، پایهگذار تک گل پیروزی بخش تراکتورسازی بود.[۱۵۱]
دوران ملی
علی کریمی از سال ۱۳۷۷ سابقه حضور در تیم ملی فوتبال ایران را دارد. او در دوران ملی خود حضور پیوستهای داشته و در ۳ دوره جام ملتهای آسیا (۲۰۰۰، ۲۰۰۴ و ۲۰۰۷)، یک دوره بازیهای آسیایی (۱۹۹۸) برای ایران بازی کردهاست. وی در ۴ دوره انتخابی جام جهانی (۲۰۰۲، ۲۰۰۶، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴) مجموعاً در ۳۶ بازی به میدان رفتهاست و ۲ بار در راهیابی ایران به جام جهانی (۲۰۰۶ و ۲۰۱۴) مشارکت داشتهاست که در یک دوره جام جهانی (۲۰۰۶) حضور داشت و ۲ بازی انجام داد.[۱۵۲]
کریمی تحت نظر مربیان مختلف تیم ملی ایران مانند پورحیدری، طالبی، براگا، بلاژوویچ، شاهرخی، ایوانکوویچ، قلعهنویی، ابراهیمزاده، دایی، قطبی و کیروش در تیم ملی بازی کردهاست.
کریمی با ۱۲۷ بازی پس از علی دایی و جواد نکونام، از لحاظ تعداد بازی ملی سومین بازیکن تاریخ تیم ملی فوتبال ایران بهشمار میرود.[۱۵۳] او همچنین ۳۸ گل ملی بهثمر رساندهاست که از این حیث نیز پس از علی دایی و کریم باقری مشترکاً با جواد نکونام نفر سوم محسوب میشود.[۱۵۴][۱۵۵]
تست برای حضور در جام جهانی ۱۹۹۸
علی کریمی در اردیبهشت ۱۳۷۷، همراه با حسین شمس مربی خود در باشگاه فتح راهی اردوی آمادهسازی تیم ملی برای جام جهانی در بروجرد شد تا برای حضور در تیم ملی تست دهد، اما ایویچ بدون اینکه تستی از او بگیرد اعلام کرد به این شکل بازیکن نمیگیرد.[۱۳]
سالهای نخست (۱۳۷۹–۱۳۷۷)
- دعوت به تیم ملی
کریمی پس از گلزنی برای پرسپولیس برابر سایپا در هفته چهارم لیگ آزادگان ۱۳۷۷، در تاریخ ۱۱ مهر ۱۳۷۷ برای نخستین بار توسط منصور پورحیدری به تیم ملی فوتبال ایران دعوت شد.[۱۷] این بازی چهارمین بازی کریمی برای پرسپولیس –همچنین چهارمین بازی او در بالاترین سطح لیگ ایران– بود.[۱۵۶]
کریمی در ۲۱ مهر ۱۳۷۷ (۱۳ اکتبر ۱۹۹۸) و در حالی که ۱۹ سال و ۱۱ ماه و ۵ روز سن داشت، نخستین بازی ملی خود را در یک بازی دوستانه در شهر کویت برابر تیم ملی کویت انجام داد که ایران در این مسابقه با نتیجه ۳–۰ مغلوب میزبان شد.[۲۰]
- بازیهای آسیایی ۱۹۹۸
کریمی در بازیهای آسیایی ۱۹۹۸ بانکوک در فهرست بازیکنان تیم ملی ایران قرار گرفت. او نخستین گل ملی خود را در ۲۸ آذر ۱۳۷۷ (نهمین بازی ملی خود)، در دقیقه ۷ بازی فینال برابر کویت به ثمر رساند. با گل دقیقه ۲۶ کریم باقری و حفظ این دو گل تا پایان، ایران ۲–۰ پیروز شد و کریمی مدال طلای بازیهای آسیایی را به گردن آویخت.[۲۰]
- تیم ملی امید و محرومیت
کریمی همزمان با تیم بزرگسالان در تیم ملی امید ایران هم عضویت داشت. وی به دعوت اگون کوردس مربی وقت تیم ملی امید در بهمن ۱۳۷۷ در تورنومنت دانهیل ویتنام همراه تیم بود و در ۹ بهمن در بازی با تیم امید روسیه برای نخستین بار بازوبند کاپیتانی را به بازو بست.[۱۸] در ۱۳ بهمن، در شرایطی که ایران در سومین بازی این مسابقات مقابل ویتنام با ۲ گل عقب بود وارد زمین شد. پس از تعویض کریمی، داور مسابقه تورو کامیکاوا، علی انصاریان مدافع ایران را از بازی اخراج کرد. اخراج علی انصاریان مورد اعتراض بازیکنان ایرانی قرار گرفت و کریمی در این میان به داور ضربه زد. در ۲۲ بهمن، کنفدراسیون فوتبال آسیا طی حکمی کریمی را به مدت یک سال از حضور در تمامی مسابقات فوتبال محروم کرد.[۵][۱۸] کریمی در ۳ بازی که در این جام انجام داد، ۲ بار گلزنی کرد.[۱۵۷] محرومیت کریمی باعث شد او نتواند در بازیهای انتخابی المپیک ۲۰۰۰ سیدنی برای تیم امید به میدان برود.[۱۵۸]
- بازگشت پس از محرومیت و جام ملتهای آسیا ۲۰۰۰
کریمی پس از پایان دوره محرومیتش بار دیگر برای تیم ملی فوتبال ایران به میدان رفت. در اسفند ۱۳۷۸ سرمربی تیم ملی ایران جلال طالبی کریمی را برای بازیهای انتخابی جام ملتهای آسیا به اردوی تیم دعوت کرد.[۱۵۹] او در اولین دوره مسابقات قهرمانی فوتبال غرب آسیا که در خرداد ۱۳۷۹ برگزار شد، ۴ گل به ثمر رساند و به همراه ایران قهرمان این رقابتها شد. او همچنین بهترین بازیکن این مسابقات شناخته شد.[۱۸] ایافسی کریمی را در ژوئن ۲۰۰۰ به عنوان بازیکن ماه فوتبال آسیا انتخاب کرد.[۱۸] در مهر ۱۳۷۹، طالبی نام کریمی را در فهرست نهایی ۲۳ بازیکن ایران در جام ملتهای آسیا ۲۰۰۰ قرار داد.[۱۶۰]
کریمی اولین بار در رقابتهای جام ملتهای آسیا ۲۰۰۰ در بازی با لبنان برای تیم ملی ایران به میدان رفت. تیم ایران پس از صدرنشینی در گروه اول، در مرحله یکچهارمنهایی جام ملتهای آسیا ۲۰۰۰ مغلوب کره جنوبی شد و از صعود به مرحله بعدی این رقابتها بازماند. این مسابقه چهارمین بازی کریمی در جام ملتهای آسیا بهشمار میرفت.
دوران مربیگری بلاژویچ و ایوانکویچ (۱۳۸۵–۱۳۸۰)
- انتخابی جام جهانی ۲۰۰۲
در گزارش وبسایت فیفا؛ از علی کریمی در رقابتهای انتخابی جام جهانی ۲۰۰۲ با عنوان «جادوگر» یاد شده است.[۱۶۱]
با آغاز دور نخست رقابتهای انتخابی جام جهانی ۲۰۰۲؛ تیم ملی ایران با تیمهای گوآم، تاجیکستان و میانمار (انصراف از بازیها) همگروه شد. در این بازیها که به صورت متمرکز و تک بازی در تبریز برگزار شد، تیم ملی ایران در اولین گام با نتیجه ۰–۱۹ گوام را شکست داد. در این مسابقه علی کریمی ۴ گل به ثمر رساند تا پس از کریم باقری بیشترین سهم را در پرگلترین بازی تاریخ فوتبال ایران داشته باشد.[۱۶۲] با پیروزی ۰–۲ در مقابل تاجیکستان[۱۶۳] و انصراف میانمار از این بازیها، تیم ملی ایران به مرحله نهایی رقابتهای انتخابی جام جهانی ۲۰۰۲ راه یافت و با تیمهای عربستان، عراق، بحرین و تایلند همگروه شد. در دور نخست این رقابتها آدمار براگا هدایت تیم ملی ایران را بر عهده داشت.[۱۶۲]
کریمی در دو بازی رفت و برگشت مرحله نهایی انتخابی جام جهانی، در مقابل عراق دو گل به ثمر رساند و یک پاس گل نیز برای همتیمیهایش فراهم کرد. گلزنی او و علی دایی در بازی رفت موجب شد[۱۶۴] ایران پس از ۳۸ سال در خاک عراق به پیروزی برسد.[۱۸] در بازی برگشت نیز که با نتیجه مشابه ۲–۱ به سود ایران در ورزشگاه آزادی تهران به پایان رسید کریمی یک گل زد و یک پاس گل ارسال کرد.[۱۶۵] او همچنین در دیگر مسابقه گروهی این مرحله در بازی با تایلند، با ارسال پاس گل پایهگذار تک گل پیروزی بخش ایران بود.[۱۶۶]
با شکست ۱–۳ ایران در آخرین بازی مرحله گروهی در مقابل بحرین و با توجه به میزبانی ژاپن و کره جنوبی در جام جهانی ۲۰۰۲، ایران به عنوان تیم دوم گروه خود، در مرحله پلی-آف پس از شکست دادن امارت به مصاف ایرلند رفت. تیم ملی ایران که تمامی مسابقات گروهی مرحله نهایی خود را در سال ۲۰۰۱ انجام داده بود، در ماه نوامبر ۲۰۰۱ (آبان ۱۳۸۰) در دو دیدار رفت و برگشت به مصاف ایرلند رفت.[۱۶۷] در بازی رفت کریمی در یک صحنه تک به تک مغلوب شی گیون دروازهبان این تیم شد.[۱۶۸] اگر چه ایران در بازی برگشت با یک گل ایرلند را شکست داد (خطایی که در دقایق پایانی بازیکن ایرلند بر روی کریمی انجام داد که در نهایت منجر به گل ایران شد[نیازمند منبع]) اما به دلیل باخت ۲–۰ در بازی اول مقابل این تیم، از صعود به جام جهانی ۲۰۰۲ بازماند.
کریمی که به همراه تیم ملی جواز حضور در جام جهانی را پیدا نکرده بود، از سوی کنفدراسیون فوتبال آسیا به عنوان یکی از ۵ نامزد کسب عنوان بازیکن سال آسیا-۲۰۰۱ معرفی شد.[۱۶۹]
- جام آسیا- اقیانوسیه ۲۰۰۳
کریمی پس از ناکامی در صعود به جام جهانی به همراه تیم ملی، برای اولین بار با هدایت برانکو ایوانکویچ در مقابل تیم ملی اسلواکی به میدان رفت. اسلواکی که برای دیدار برگشت و جواب بازی دوستانه شش ماه قبل به تهران آمده بود، با نتیجه ۳–۲ ایران را شکست داد که کریمی زننده هر دو گل تیم ملی ایران بود.[۱۸] کریمی در بازی رفت که در براتیسلاوا پایتخت اسلواکی برگزار شد؛ هتتریک کرد و یک پاس گل نیز ارسال کرد، تا تیم ملی ایران برای اولین بار در خاک یک کشور اروپایی به برتری برسد.[۱۷۰] در این دیدار که با نتیجه ۴–۳ به سود ایران به پایان رسید میروسلاو بلاژویچ هدایت تیم ملی را بر عهده داشت.
کریمی در جام آسیا- اقیانوسیه درسال ۲۰۰۳ که با نیوزلند برگزار شد به عنوان زوج خط حمله ایران به میدان رفت و ۲ بار گلزنی کرد تا در پیروزی ۳–۰ تیم ملی ایران مقابل نیوزیلند که منجر به قهرمانی ایران در این جام شد نقش تأثیرگذاری داشته باشد.[۱۸] او در پایان به عنوان بهترین بازیکن این جام نیز معرفی شد.[۱۷۱]
- جام ملتهای آسیا ۲۰۰۴
در مسابقات انتخابی جام ملتهای آسیا ۲۰۰۴ تیم ملی ایران در پیونگیانگ به مصاف کره شمالی رفت. در این مسابقه که با نتیجه ۳–۱ به سود تیم ملی ایران به پایان رسید، کریمی دو گل به ثمر رساند. این نخستین باری بود که تیم ملی ایران موفق شد کره شمالی را در خاک خودش شکست دهد.[۱۸]
با آغاز رقابتهای جام ملتهای آسیا ۲۰۰۴، تیم ملی ایران در نخستین گام به مصاف تایلند رفت. در این مسابقه که با نتیجه ۳–۰ به سود ایران به پایان رسید، کریمی یک پنالتی گرفت و یک پاس گل نیز برای رضا عنایتی فراهم کرد. در دومین بازی مرحله گروهی و در حالیکه عمان با دو گل پیش افتاده بود، کریمی و نصرتی گلهای ایران را به ثمر رساندند تا بازی با تساوی ۲–۲ به پایان برسد.[۱۷۲]
در این مسابقات ایران پس از ژاپن و چین سوم شد و هتتریک کریمی در بازی با کره جنوبی در مرحله یکچهارمنهایی نقش مهمی در این موفقیت ایران داشت. کریمی در دیدار ردهبندی نیز در مقابل بحرین یک گل زد و یک پنالتی گرفت[۱۷۳] و برای سومین بار به عنوان بهترین بازیکن زمین در جام ملتهای آسیا ۲۰۰۴ انتخاب شد. او پیش از این نیز در بازی مرحله گروهی در مقابل ژاپن و بازی یکچهارمنهایی در مقابل کره جنوبی، به عنوان بهترین بازیکن زمین انتخاب شده بود.[۱۷۴]
با پایان رقابتهای جام ملتهای آسیا ۲۰۰۴، کریمی با زدن ۵ گل (مشترکاً با اعلا هوبیل از بحرین) به عنوان آقای گل سیزدهمین دوره جام ملتهای آسیا معرفی شد[۱۷۵] و در تیم منتخب جام ملتهای آسیا ۲۰۰۴ نیز قرار گرفت.[۱۷۶]
تیم ملی ایران پس از کسب عنوان سومی جام ملتهای آسیا، در شهریور ۱۳۸۳ به مصاف آ. اس. رم ایتالیا رفت. در این دیدار دوستانه که تیم ملی با نتیجه ۵–۳ بازی را به میزبان واگذار کرد،[۱۷۷] کریمی یکی ار بهترین بازیهایش را به نمایش گذاشت.[۳۶] پس از مدتی مدیر برنامههای کریمی اعلام کرد تیمهای یوونتوس و آ. اس. رم به صورت تلفنی با او صحبت کردهاند اما او مذاکره را به پایان قرارداد کریمی با الاهلی، موکول کردهاست.[۴۱] در مهر ۱۳۸۳، تیم ملی آلمان به منظور انجام بازی دوستانه با تیم ملی فوتبال ایران به تهران سفر کرد.[۱۷۸] بعد از پایان این مسابقه که با پیروزی میهمان همراه بود، مجله کیکر آلمان، از کریمی با عنوان «مارادونا آسیا» یاد کرد و بهترین نمره خود را پس از ینس لمان (دروازهبان آلمان) به کریمی اختصاص داد.[۴۵] بنابر گزارش کیکر؛ کریمی پس از بازی دوستانه ایران و آلمان در سال ۲۰۰۴، در فهرست خرید بایرن مونیخ قرار گرفت، و بعد از گذشت چند ماه به این تیم پیوست.[۴۴]
کریمی در سال ۲۰۰۴ به عنوان بهترین بازیکن فوتبال سال آسیا شناخته شد و قهرمانی بازیهای غرب آسیا را نیز به همراه تیم ملی کسب کرد.[۱۷۹][۱۸۰] در پایان سال ۲۰۰۴ نیز وبسایت فیفا در گزارشی تیم ملی ۲۰۰۴ ایران را پر امتیازترین تیم تاریخ فوتبال ایران معرفی کرد.[۱۸۱]
- جام جهانی ۲۰۰۶
تیم ملی ایران در سال ۲۰۰۵؛ پس از کسب رتبه ۱۵ رنکینگ فیفا (بهترین رنکینگ تاریخ فوتبال ایران)[۱۸۲] در پایان مسابقات مقدماتی گروهی آسیا،[۱۸۳] به جام جهانی ۲۰۰۶ صعود کرد.[۱۶۱] کریمی که پیش از آغاز رقابتهای جام جهانی از سوی وب سایت فیفا؛ در فهرست نظرسنجی نامزدهای احتمالی تصاحب کفش طلا در کنار رونالدینیو، زینالدین زیدان، کریستیانو رونالدو، رونالدو (برزیلی)، روبینیو و لوئیس فیگو قرار گرفته بود، در جام جهانی نتوانست در اندازههای واقعی خود ظاهر شود.[۱۸۴]
او که پیشتر در گفتگو با وبسایت فیفا از غیرقابل پیش بینی بودن جام جهانی سخن گفته بود؛[۱۸۵] به فاصله چهار ماه قبل از شروع این مسابقات، با مصدومیت در بوندسلیگا رو به رو شد.[۶۱] کریمی علیرغم مصدومیت؛[۱۸۶] پس از سه ماه دوری از میادین[۱۸۷] در دیدار دوستانه با کرواسی (به فاصله چهارده روز تا نخستین بازی ایران در جام جهانی) یک نیمه برای ایران به میدان رفت و یک گل به ثمر رساند.[۱۸۸] با گلزنی در این مسابقه؛ کریمی با ۸ گل زده، رکورددار گلزنی تاریخ فوتبال ایران در مقابل تیمهای اروپایی شد.[۱۸۹]
تیم ملی ایران در حالی عازم رقابتهای جام جهانی شد، که رسانهها از اختلاف میان دایی و کریمی در تیم ملی خبر داده بودند.[۱۹۰] کریمی علیرغم مصدومیت، در جام جهانی مقابل مکزیک[۱۹۱] از ابتدا به میدان رفت اما در دقیقه ۶۳ نیمه دوم در حالیکه بازی با تساوی ۱–۱ دنبال میشد، توسط برانکو ایوانکویچ تعویض شد.[۱۹۲] کریمی در بازی دوم مقابل پرتغال نیز جای خود را به فریدون زندی داد و به نشانه اعتراض ضربهای به ساک پزشک تیم ملی وارد کرد.[۱۹۳] او در بازی سوم با آنگولا فرصت حضور در میدان را پیدا نکرد. کریمی پس از بازی با آنگولا در مصاحبهای اعلام کرد: «افراد دیگری برای برانکو تصمیمگیری کردهاند».[۱۹۴]
دوران مربیگری قلعهنویی، دایی و قطبی (۱۳۸۹–۱۳۸۶)
- جام ملتهای آسیا ۲۰۰۷
کریمی در مسابقات گروهی انتخابی جام ملتهای آسیا ۲۰۰۷، در چهار مسابقه برای تیم ملی فوتبال ایران به میدان رفت. او در بازی با تایوان که با نتیجه ۲–۰ به سود تیم ملی ایران به پایان رسید زننده هر دو گل مسابقه بود.[۱۹۵] در آخرین بازی مرحله گروهی، تیم ملی ایران موفق شد با دو گل کره جنوبی را شکست دهد و به عنوان صدرنشین گروه دوم به مسابقات جام ملتهای آسیا ۲۰۰۷ راه پیدا کند.[۱۹۶]
علی کریمی در نخستین بازی جام ملتهای آسیا ۲۰۰۷ در مقابل ازبکستان برای صدمین بار پیراهن تیم ملی فوتبال ایران را بر تن کرد.[۱۹۷] تیم ملی ایران پس از برتری در مقابل ازبکستان و تساوی در مقابل چین، در سومین بازی مرحله گروهی به مصاف مالزی رفت. در این مسابقه که با نتیجه ۲–۰ به سود ایران به پایان رسید کریمی موفق به گرفتن یک ضربه پنالتی شد.[۱۹۸] پس از صدرنشینی در گروه سوم،[۱۹۹] تیم ملی ایران در مرحله یکچهارمنهایی جام ملتهای آسیا ۲۰۰۷ در ضربات پنالتی مغلوب کره جنوبی شد و از صعود به مرحله بعدی این رقابتها بازماند.[۲۰۰]
- محرومیت و انتخابی جام جهانی ۲۰۱۰
علی کریمی در سال ۲۰۰۸ و درحالیکه ۱۰۸ بازی ملی در کارنامه داشت[۷۸] پس از انتقاد از فدراسیون فوتبال ایران از حضور در تیم ملی محروم شد.[۲۰۱] پس از محرومیت کریمی، علی کفاشیان رئیس فدراسیون فوتبال ایران اعلام کرد، با هماهنگی با علی دایی (سرمربی وقت تیم ملی)، این حکم اجرایی شده است.[۲۰۲] چندی بعد با مداخله محمود احمدینژاد و سید حسن خمینی محرومیت کریمی بخشیده شد.[۲۰۳] اما او از سوی علی دایی به تیم ملی ایران دعوت نشد.
کریمی که خرداد ۱۳۸۷ (خبر محرومیت کریمی در خرداد توسط کفاشیان تأیید شد[۲۰۲]) از تیم ملی کنار گذاشته شده بود، پس از پایان دادن به دوران حضور خود در فوتبال قطر، در شهریور ۱۳۸۷ به پرسپولیس بازگشت.[۷۹] او در پنج بازی نخست خود برای پرسپولیس در لیگ برتر ۵ بار گلزنی کرد. دایی پس از عملکرد کریمی در لیگ برتر او را به تیم ملی دعوت کرد[۸۳] اما این بار علی کریمی بود که دعوت دایی را نپذیرفت.[۸۴] دایی نیز در واکنش به خداحافظی کریمی اعلام کرد: «تا زمانی که سرمربی تیم ملی باشد کریمی را به تیم ملی دعوت نخواهد کرد.»[۲۰۴]
در اسفند ۱۳۸۷ و پیش از بازی با عربستان در رقابتهای انتخابی جام جهانی ۲۰۱۰؛ خبری مبنی بر آشتی دایی و کریمی توسط دوستان مشترک، از سوی رسانههای ایران اعلام شد.[۲۰۵] چند روز بعد علی کریمی برای بازگشت به تیم ملی اعلام آمادگی کرد،[۲۰۶][۲۰۷] اما بار دیگر توسط دایی به تیم ملی ایران دعوت نشد.
در هشتم فروردین ۱۳۸۸ تیم ملی ایران تحت رهبری علی دایی مغلوب عربستان شد و با کسب ۶ امتیاز از ۵ مسابقه در رتبه چهارم جدول گروه دوم، در مسابقات انتخابی جام جهانی ۲۰۱۰ قرار گرفت.[۲۰۸] علی دایی که بین دو نیمه مسابقه در واکنش به تشویق کریمی از سوی حاضرین در ورزشگاه؛ تماشاگران را به سکوت دعوت کرده بود،[۲۰۹] در پایان مسابقه با بازیکنان عربستان به رختکن رفت[۲۱۰] و یک روز بعد از سرمربیگری تیم ملی ایران برکنار شد.
با گلزنی کریمی در مقابل امارات، تیم ملی ایران اولین تیم آسیایی لقب گرفت که به رکورد ۲۰۰ گل زده در رقابتهای انتخابی جام جهانی دست یافته است.[۲۱۱]
با برکناری دایی و روی کار آمدن افشین قطبی، علی کریمی به تیم ملی دعوت شد.[۱۶۱] کریمی در بازگشت به تیم ملی در سه مسابقه باقیمانده انتخابی جام جهانی ۲۰۱۰؛ در مقابل تیمهای کرهشمالی، امارات و کره جنوبی به میدان رفت که در بازی با امارات زننده تک گل پیروزی بخش ایران بود.[۲۱۱] تیم ملی ایران پس از تساوی ۱–۱ با کره جنوبی با کسب ۵ امتیاز در این سه مسابقه و مجموع ۱۱ امتیاز از ۸ بازی؛ در رتبه چهارم گروه دوم قرار گرفت و از صعود به جام جهانی ۲۰۱۰ بازماند.[۲۱۲]
در جریان بازی کره جنوبی؛ کریمی و چند بازیکن دیگر تیم ملی با بستن مچبندهای سبز همبستگی خود را با معترضان به انتخابات ریاست جمهوری نشان دادند.[۲۱۳] چند روز پس از این مسابقه کریمی به همراه مهدویکیا، هاشمیان و کعبی از تیم ملی خداحافظی کرد.[۲۱۳] با کنارهگیری این بازیکنان از تیم ملی، فیفا خواستار توضیح فدراسیون فوتبال ایران در ارتباط با بستن مچبند سبز و جدایی این بازیکنان از تیم ملی ایران شد.[۲۱۴]
پس از ناکامی ایران در صعود به جام جهانی ۲۰۱۰، کنفدراسیون فوتبال آسیا با ارئه گزارشی از دلایل عدم حضور ایران در جام جهانی ۲۰۱۰؛ دعوت نشدن کریمی به تیم ملی توسط دایی را دومین عامل ناکامی ایران معرفی کرد[۲۱۵] و از کریمی به عنوان یکی از غایبان بزرگ فوتبال آسیا در جام جهانی ۲۰۱۰ یاد کرد.[۲۱۶] در تیر ۱۳۸۸ کریمی به عنوان نماینده آسیا برای بازی در تیم ستارگان جهان در مقابل منتخب آمریکای جنوبی معرفی شد که با لغو این مسابقه، از سفر به لسآنجلس خودداری کرد.[۲۱۷]
کریمی در اسفند ۱۳۸۸ بار دیگر از سوی افشین قطبی به تیم ملی دعوت شد و در بازی مقابل تایلند به عنوان کاپیتان به میدان رفت.[۲۱۸] با برگزاری اردوی تیم ملی در کنار گاوداری و چوببری در اتریش،[۲۱۹] کریمی به شرایط اردو اعتراض کرد و آنرا دور از شان تیم ملی عنوان کرد.[نیازمند منبع] چند روز بعد در فهرست اعلام شده از سوی قطبی برای دیدار دوستانه با ارمنستان نامی از کریمی دیده نشد.[۲۲۰] قطبی تا پایان دوره مربیگری خود در تیم ملی نیز، کریمی را دعوت نکرد.
دوران مربیگری کیروش (۱۳۹۳–۱۳۹۰)
- انتخابی جام جهانی ۲۰۱۴
کریمی پس از مدتی دوری از تیم ملی، توسط کارلوس کیروش به تیم ملی ایران دعوت شد.[۲۲۱] او در مجموع؛ ۱۵ بار با هدایت کیروش در ترکیب تیم ملی قرار گرفت، که از این تعداد در ۸ بازی برای مسابقات انتخابی جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل به میدان رفت.[۲۲۲]
کریمی که با شکست پرسپولیس در فینال جام حذفی در مقابل سپاهان اصفهان اعلام کرده بود از فوتبال باشگاهی و ملی خداحافظی کرده است؛[۱۴۳] با گذشت چند روز از تصمیم خود منصرف شد، اما تا پایان دوران بازیگری خود از سوی کیروش به تیم ملی دعوت نشد.
کریمی در آخرین بازی خود برای تیم ملی، در ۱۶ آبان ۱۳۹۱ (یک روز پیش از زادروز تولدش) مقابل تاجیکستان به عنوان کاپیتان به میدان رفت. در این بازی که با نتیجه ۶–۱ به سود تیم ملی فوتبال ایران به پایان رسید سه پاس گل ارسال کرد،[۲۲۳] اما در دقایق پایانی نیمه اول به دلیل مصدومیت تعویض شد.[۲۲۴] بنا بر آمار ارائه شده در برنامه نود، کریمی در بازی تاجیکستان برای چهاردهمین بار بازوبند کاپیتانی تیم ملی را بر بازو بست و به دوران حضور خود در تیم ملی پایان داد.[۲۲۵] (در آمار منتشر شده از سایت رسمی پرسپولیس ۱۶ کاپیتانی برای علی کریمی در تیم ملی ذکر شده است)[۲۲۶]
سبک بازی، انضباط و رویکرد حرفهای
شناختهشدهترین خصیصه فوتبال علی کریمی، مهارت او در دریبلزنی است.[۲۲۷] ورلد ساکر در سال ۲۰۰۳، او را بازیکنی با «حرکات و کار با توپِ هیپنوتیزمکننده» توصیف کردهاست.[۲۲۸]
مجله کیکر در سال ۲۰۰۴ با یاد کردن از کریمی با عنوان «مارادونا آسیا» در گزارشی مینویسد: «او با هر دو پا خوب شوت میزند، خیلی سریع تغییر جهت میدهد و بازیکنی است که تیم حریف را وادار به سرگیجه میکند».[۴۳]
بنا بر نوشته فیفا در سال ۲۰۰۹، «دریبلهای خیرهکننده» از ویژگیهای بازی کریمی است و به خاطر همین به «جادوگر» مشهور شدهاست.[۲۲۹]
در نظرسنجی که از سوی برنامه نود در تاریخ ۱۹ دی ۱۳۹۰ انجام شد، کریمی با کسب بیش از ۶۵ درصد آراء (۶۵٫۵ درصد) مخاطبین این برنامه، به عنوان «تکنیکیترین» بازیکن سه دهه اخیر (بعد از انقلاب) فوتبال ایران انتخاب شد. (سه بازیکن دیگر علاوه بر کریمی، در میان گزینههای این نظرسنجی قرار داشتند)[۲۳۰]
با وجود اینکه کریمی سابقه بازی در خط دفاعی، خط میانی و خط حمله را دارد،[۲۳۱] اما بازیسازی با خصوصیات تهاجمی است.[۲۳۲][۲۲۹][۲۳۳] کریمی در پرسپولیس و تیم ملی، نخستین بازیهای خود را به ترتیب در پستهای هافبک راست و هافبک چپ انجام داد.[۱۸] در سالهای آخر دهه ۷۰ که کریمی در پرسپولیس تحت مربیگری علی پروین بازی میکرد، پروین به او اختیار کامل میداد. پروین اعتقاد داشت که حرکات کریمی در محوطه جریمه برای ایجاد موقعیت یا گرفتن ضربه پنالتی مناسب است.[۲۲۷] در زمان مربیگری برانکو ایوانکویچ که تیم ملی ایران معمولاً با آرایش ۱-۳-۲-۴ بازی میکرد، کریمی بیشتر در پست هافبک تهاجمی یا نفوذی پشت سر علی دایی و بین مهدی مهدویکیا و وحید هاشمیان بازی میکرد[۲۳۴] و با مهدویکیا و حسین کعبی هماهنگی خوبی داشت.[۲۳۵] او بهترین پست برای خود را هافبک آزاد پشت مهاجمان میداند.[۲۳۱] مجله فیفا در شماره آوریل ۲۰۰۶، کریمی را یک بازیساز حرفهای توصیف کرده است.[۲۳۶]
در نظرسنجی که از سوی برنامه نود در تاریخ ۷ دی ۱۳۹۴ انجام شد، کریمی با کسب بیش از ۷۰ درصد آراء (۷۰٫۷ درصد) مخاطبین این برنامه، به عنوان بهترین «هافبک هجومی» بعد از انقلاب فوتبال ایران انتخاب شد. (هفت بازیکن دیگر علاوه بر کریمی، در میان گزینههای این نظرسنجی قرار داشتند)[۲۳۷]
«بیعلاقگی به شرکت در کارهای دفاعی» و «محوشدن از جریان بازی (در هنگام دفاع)» معمولاً از نقاط ضعف بازی کریمی عنوان میشود که پس از حضور او در بوندسلیگا تا حدی بهبود یافت.[۲۳۵]
کریمی بازیکنی با قابلیتهای فنی بالایی است که میتوانست در بارسلونا یا رئال مادرید بازی کند، اما این بازیکن مشاوران خوبی نداشت.[۲۳۸]
کریمی به «تنبلی» و «راحتطلبی» مشهور شدهاست. او در سال ۱۳۸۴ در این خصوص به روزنامه همشهری گفتهاست: «زمانی که من با تیمهای ایرانی و اماراتی بودم خیلی سخت تمرین نمیکردم و شاید به همین خاطر به بازیکنی راحتطلب معروف شدهام.»[۲۳۹] و در مصاحبهای در سال ۱۳۹۰ به خبرآنلاین گفت: «چطور بازیکنی که اسمش را میگذارید تنبل، میتواند با ماگات کار کند و با تمرینات سخت و سنگین او که شهرت جهانی دارد کنار بیاید؟».[۲۴۰] «بیانگیزگی برای پیشرفت»، ردکردن پیشنهاد باشگاههای اروپایی و ترجیحدادن باشگاههای عربی به اروپایی از مهمترین انتقاداتی است که به دوران بازیگری کریمی میشود.[۲۲۷] ابوالفضل جلالی (مدیر برنامههای کریمی)،[۷۸] علی پروین،[۲۴۱] علی دایی[۲۳۸] و میروسلاو بلاژویچ[۲۴۲] افرادی هستند که معتقدند کریمی توانایی بازی در تیمهایی مثل بارسلونا و رئال مادرید را داشته است.
علی کریمی از لحاظ اخلاقی بازیکنی درونگرا و کمحرف شناخته میشود، اما چالشهایی که دوران بازیگریاش را تحت تأثیر قرارداده، او را به عنوان یک بازیکن «عصیانگر» و «یاغی» مطرح کردهاست. چالشهایی مانند هلدادن داور در سال ۱۳۷۷ و محرومیت یکساله توسط ایافسی، لگدزدن به ساک کادر پزشکی تیم ملی در جام جهانی ۲۰۰۶، محرومیت از بازیهای ملی توسط فدراسیون فوتبال در سال ۱۳۸۷، اخراج از استیلآذین در سال ۱۳۸۹ و اختلاف با مربیان و مدیران باشگاههایش نظیر آجرلو، انصاریفرد، رویانیان، دایی و ژوزه از وی چنین چهرهای ساختهاست.[۲۴۳][۲۴۴][۲۴۵] منصور پورحیدری، ناصر ابراهیمی و محمد پنجعلی از جمله کسانی هستند که یاغیبودن علی کریمی را قبول ندارند.[۲۴۴][۲۴۵]
هنگامی که کریمی در سال ۱۳۹۳ پیشنهاد دستیاری تیم ملی ایران را پذیرفت با واکنشهای منفی و انتقاد برخی دستاندرکاران مواجهشد، چون در آن زمان هیچگونه سابقه و مدرک مربیگری نداشت.[۲۴۶]
کریمی از ورزشکاران محبوب در ایران به شمار میرود. او در نظرسنجی برنامه نود در تاریخ ۴ اسفند ۱۳۹۳؛ با کسب بیش از ۲۸ درصد آراء (۲۸٫۲ درصد) مخاطبین این برنامه، بالاتر از عابدزاده، دایی، باقری و مهدویکیا به عنوان «محبوبترین» بازیکن دو دهه اخیر (دهه ۷۰ و پس از آن) پرسپولیس انتخاب شد.[۲۴۷]
در نظرسنجی که از سوی برنامه نود در تاریخ ۷ اردیبهشت ۱۳۹۴ انجام شد، کریمی با کسب بیش از ۵۲ درصد آراء (۵۲٫۵ درصد) مخاطبین این برنامه، به عنوان «محبوبترین» بازیکن دو دهه اخیر (دهه ۷۰ و پس از آن) فوتبال ایران انتخاب شد.[۲۴۸]
خداحافظی از فوتبال
- خداحافظیها از فوتبال ملی
کریمی ۲ بار از تیم ملی فوتبال ایران خداحافظی کرد، اما پس از هر دوی این موارد باز هم در تیم بازی کرد.[۲۴۹]
بار اول در ۱۸ مهر ۱۳۸۷، با نوشتن نامهای به رئیس فدراسیون فوتبال ایران از بازیهای ملی خداحافظی کرد.[۸۴] این در حالی بود که رابطه کریمی با سرمربی وقت تیم علی دایی دچار تنش بود.[۲۴۹] پس از برکناری دایی و انتصاب افشین قطبی، وی دوباره به تیم دعوت شد و بازی کرد.[۲۴۹] بار دوم، کریمی در ۲ تیر ۱۳۸۸، پس از تساوی مقابل کره جنوبی و عدم راهیابی تیم به جام جهانی ۲۰۱۰ همراه با مهدی مهدویکیا و وحید هاشمیان از بازیهای ملی خداحافظی کرد.[۲۵۰]
کریمی در خرداد ۱۳۹۰ برای بازگشت به تیم اعلام آمادگی کرد و کارلوس کیروش وی را دوباره به تیم دعوت کرد.[۲۴۹]
- خداحافظی در سال ۱۳۹۲ و بازگشت
کریمی پس از بازی پرسپولیس با سپاهان در فینال جام حذفی در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۲ از دنیای فوتبال خدا حافظی کرد. کریمی پس از خداحافظی از فوتبال اعلام کرد، فوتبال جای امثال او نیست و «دایههای مهربانتر از مادر» باید فوتبال را بچرخانند.[۱۴۳]
خداحافظی کریمی از فوتبال، بازتاب گستردهای داشت و سایت رسمی فیفا با اشاره به خداحافظی علی کریمی از دنیای فوتبال، از او به عنوان اسطوره فوتبال ایران یاد کرد و خداحافظی او از میادین فوتبال را غیرمنتظره خواند.[۲۵۱]
- خداحافظی
 |
متن مربوطه در ویکینبشته: نامه خداحافظی علی کریمی |
سرانجام علی کریمی در ۲۹ تیر ۱۳۹۳ برای همیشه از فوتبال خداحافظی کرد و درحالی که او اعلام کرده بود امیدوار است بتواند با پیراهن پرسپولیس از فوتبال خداحافظی کند اما اینطور نشد. بدین ترتیب تراکتورسازی تبریز آخرین باشگاهی بود که کریمی پیراهن آن را بر تن کرد.[۲۵۲]
مربیگری
کریمی در سال ۲۰۰۶ در مصاحبهای با مجله فیفا نسبت به این که پس از خداحافظی روزی مربی شود ابراز علاقه کردهبود.[۱]
دستیاری در تیم ملی ایران
در مرداد ۱۳۹۳، رسانهها گزارش دادند کارلوس کیروش در مذاکراتش با فدراسیون فوتبال ایران برای تمدید قرارداد، کریمی را به عنوان گزینه دستیاری خود مطرح کردهاست.[۲۵۳] این خبر در حالی که نامهای دیگری نیز برای دستیاری کیروش مطرح میشد، تلویحاً مورد تکذیب قرار گرفت.[۲۵۴][۲۵۵]
کریمی در ۳ مهر ۱۳۹۳ رسماً به عنوان دستیار کیروش در تیم ملی ایران معرفی شد.[۲۵۶] کریمی در چند اردوی تمرینی تیم ملی ایران در کنار کیروش کار کرد[۲۵۷] اما در ۹ دی ۱۳۹۳، ساعاتی پیش از پرواز تیم به استرالیا برای شرکت در جام ملتهای آسیا ۲۰۱۵ از سمت خود کنارهگیری کرد.[۲۵۸]
آمار
باشگاهی
| باشگاه | فصل | لیگ | حذفی | قارهای | دیگر مسابقات | مجموع | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| دسته | بازی | گل | بازی | گل | بازی | گل | بازی | گل | بازی | گل | ||
 پرسپولیس[۱۴][۲۵۹] |
۱۳۷۸–۱۳۷۷ | لیگ آزادگان | ۱۳ | ۳ | ۰ | ۰ | — | — | — | — | ۱۳ | ۳ |
| ۱۳۷۹–۱۳۷۸ | ۱۰ | ۳ | ۰ | ۰ | ۵[پ ۱] | ۱ | — | — | ۱۵ | ۴ | ||
| ۱۳۸۰–۱۳۷۹ | ۱۹ | ۵ | ۲ | ۰ | ۸[پ ۱] | ۴ | — | — | ۲۹ | ۹ | ||
| مجموع پرسپولیس[۵۴] | ۴۲ | ۱۱ | ۲ | ۰ | ۱۳ | ۵ | — | — | ۵۷ | ۱۶ | ||
 الاهلی |
۲۰۰۲–۲۰۰۱[۲۶۰] | لیگ برتر امارات | ۱۴ | — | — | |||||||
| ۲۰۰۳–۲۰۰۲[۲۶۱] | ۵ | ۲[پ ۲] | ۰ | |||||||||
| ۲۰۰۴–۲۰۰۳[۴۰] | ۱۵ | — | — | |||||||||
| ۲۰۰۵–۲۰۰۴[۲۶۲] | ۱۱ | ۶[پ ۲] | ۲ | |||||||||
| مجموع الاهلی[۵۴] | ۶۹ | ۴۵ | ۳۰ | ۲۹ | ۸ | ۲ | ۹ | ۵ | ۱۱۶ | ۸۱ | ||
 بایرن مونیخ |
۲۰۰۶–۲۰۰۵ | بوندسلیگا | ۲۰ | ۲ | ۲[پ ۳] | ۰ | ۳[پ ۴] | ۱ | [پ ۵] ۱ | ۰ | ۲۶ | ۳ |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۶ | ۱۳ | ۱ | ۰[پ ۳] | ۰ | ۲[پ ۴] | ۰ | ۱[پ ۵] | ۰ | ۱۶ | ۱ | ||
| مجموع بایرن مونیخ[۵۴] | ۳۳ | ۳ | ۲ | ۰ | ۵ | ۱ | ۲ | ۰ | ۴۲ | ۴ | ||
 القطر[۵۴] |
۲۰۰۸–۲۰۰۷ | لیگ ستارگان قطر | ۲۶ | ۵ | ۲[پ ۶] | ۰ | — | — | [پ ۷] ۲ | ۱ | ۳۰ | ۶ |
| السیلیه[۵۴] |
۲۰۰۹–۲۰۰۸ | — | — | — | — | — | — | — | — | ۰ | ۰ | |
| پرسپولیس[۵۴] | ۱۳۸۸–۱۳۸۷ | لیگ برتر خلیج فارس | ۲۱ | ۵ | ۱ | ۰ | ۶[پ ۲] | ۲ | — | — | ۲۸ | ۷ |
| استیلآذین |
۱۳۸۹–۱۳۸۸ | ۲۸ | ۱۴ | ۳ | ۱ | — | — | — | — | ۳۱ | ۱۵ | |
| ۱۳۹۰–۱۳۸۹ | ۱۲ | ۰ | ۰ | ۰ | — | — | — | — | ۱۲ | ۰ | ||
| مجموع استیلآذین[۵۴] | ۴۰ | ۱۴ | ۳ | ۱ | — | ۴۳ | ۱۵ | |||||
| شالکه ۰۴[۵۴] |
۲۰۱۱–۲۰۱۰ | بوندسلیگا | ۱ | ۰ | ۰ | ۰ | ۱[پ ۴] | ۰ | ۰ | ۰ | ۲ | ۰ |
| پرسپولیس |
۱۳۹۱–۱۳۹۰ | لیگ برتر خلیج فارس | ۲۸ | ۱۲ | ۲ | ۰ | ۷[پ ۲] | ۳ | — | — | ۳۷ | ۱۵ |
| ۱۳۹۲–۱۳۹۱ | ۱۲ | ۱ | ۳ | ۰ | — | — | — | — | ۱۵ | ۱ | ||
| مجموع پرسپولیس | ۴۰ | ۱۳ | ۵ | ۰ | ۷ | ۳ | — | ۵۲ | ۱۶ | |||
| تراکتورسازی |
۱۳۹۳–۱۳۹۲ | لیگ برتر خلیج فارس | ۲۶ | ۵ | ۴ | ۰ | ۵[پ ۲] | ۰ | — | — | ۳۵ | ۵ |
| مجموع | لیگ ایران (۹ فصل)[پ ۸] | ۱۶۹ | ۴۸ | ۱۷ | ۱ | ۳۱ | ۱۰ | ۰ | ۰ | ۲۱۷ | ۵۹ | |
| لیگ امارات (۴ فصل) | ۶۹ | ۴۵ | ۳۰ | ۲۹ | ۸ | ۲ | ۹ | ۵ | ۱۱۶ | ۸۱ | ||
| لیگ آلمان (۳ فصل) | ۳۴ | ۳ | ۲ | ۰ | ۶ | ۱ | ۲ | ۰ | ۴۴ | ۴ | ||
| لیگ قطر (۲ فصل) | ۲۶ | ۵ | ۲ | ۰ | ۰ | ۰ | ۲ | ۱ | ۳۰ | ۶ | ||
| مجموع دوران بازیگری باشگاهی (۱۶ فصل)[پ ۸] | ۲۹۸ | ۱۰۱ | ۵۱ | ۳۰ | ۴۵ | ۱۳ | ۱۳ | ۶ | ۴۰۷ | ۱۵۰ | ||
- در جام باشگاههای آسیا
- در لیگ قهرمانان آسیا
- در جام حذفی آلمان
- در لیگ قهرمانان اروپا
- در جام اتحادیه آلمان
- در جام امیر قطر
- در جام ولیعهد قطر
- بدون احتساب ۲ فصل بازی در فتح تهران در لیگ دسته ۲
ملی
- بازی
| سال | بازی | گل |
|---|---|---|
| ۱۹۹۸ | ۹ | ۱ |
| ۱۹۹۹ | محرومیت | |
| ۲۰۰۰ | ۲۱ | ۹ |
| ۲۰۰۱ | ۱۹ | ۶ |
| ۲۰۰۲ | ۷ | ۴ |
| ۲۰۰۳ | ۷ | ۴ |
| ۲۰۰۴ | ۱۷ | ۷ |
| ۲۰۰۵ | ۸ | ۰ |
| ۲۰۰۶ | ۹ | ۴ |
| ۲۰۰۷ | ۶ | ۰ |
| ۲۰۰۸ | ۵ | ۰ |
| ۲۰۰۹ | ۳ | ۱ |
| ۲۰۱۰ | ۱ | ۰ |
| ۲۰۱۱ | ۶ | ۱ |
| ۲۰۱۲ | ۹ | ۱ |
| مجموع | ۱۲۷ | ۳۸ |
| منبع[۲۲۲] | ||
| نوع مسابقه | بازی | گل |
|---|---|---|
| دوستانه | ۲۷ | ۹ |
| انتخابی جام جهانی | ۳۷ | ۸ |
| جام جهانی | ۲ | ۰ |
| جام ملتهای آسیا | ۱۴ | ۵ |
| انتخابی جام ملتهای آسیا | ۲۷ | ۹ |
| بازیهای آسیایی | ۸ | ۱ |
| مسابقات غرب آسیا | ۱۲ | ۷ |
| جام آسیا–اقیانوسیه | ۱ | ۲ |
| دیگر جامها | ۱۰ | ۱ |
| مجموع | ۱۲۷ | ۳۸ |
| منبع[۲۲۲] | ||
| برد | ۷۴ |
| باخت | ۳۱ |
| مساوی | ۲۲ |
| امتیاز | ۱۷۹ |
| مجموع | ۱۲۷ |
|---|---|
| منبع[۲۲۲] | |
- گل
- در قسمت نتیجه بازی جدول زیر، همواره تعداد گلهای تیم ملی ایران در سمت راست آمدهاست.[۲۲۲]
| ردیف | تاریخ | مکان | حریف | نتیجه بازی | نتیجه نهایی | مسابقات |
|---|---|---|---|---|---|---|
| ۱ | ۲۸ آذر ۱۳۷۷ | بانکوک، تایلند |  کویت |
۲–۰ | برد | بازیهای آسیایی ۱۹۹۸ |
| ۲ | ۲۱ فروردین ۱۳۷۹ | تهران، ایران |  بحرین |
۳–۰ | برد | انتخابی جام ملتهای آسیا ۲۰۰۰ |
| ۳ | ۴ خرداد ۱۳۷۹ | امان، اردن |  قزاقستان |
۳–۰ | برد | مسابقات فوتبال غرب آسیا ۲۰۰۰ |
| ۴ | ||||||
| ۵ | ۸ خرداد ۱۳۷۹ |  سوریه |
۱–۰ | برد | ||
| ۶ | ۱۱ خرداد ۱۳۷۹ |  اردن |
۱–۰ | برد | ||
| ۷ | ۴ آذر ۱۳۷۹ | تبریز، ایران |  گوآم |
۱۹–۰ | برد | مسابقات انتخابی جام جهانی ۲۰۰۲ |
| ۸ | ||||||
| ۹ | ||||||
| ۱۰ | ||||||
| ۱۱ | ۱۹ مرداد ۱۳۸۰ | تهران، ایران |  بوسنی و هرزگوین |
۴–۰ | برد | جام الجی ۲۰۰۱ |
| ۱۲ | ۲۴ مرداد ۱۳۸۰ | براتیسلاوا، اسلواکی |  اسلواکی |
۴–۳ | برد | دوستانه |
| ۱۳ | ||||||
| ۱۴ | ||||||
| ۱۵ | ۱۶ شهریور ۱۳۸۰ | بغداد، عراق |  عراق |
۲–۱ | برد | مسابقات انتخابی جام جهانی ۲۰۰۲ |
| ۱۶ | ۲۰ مهر ۱۳۸۰ | تهران، ایران | عراق |
۲–۱ | برد | |
| ۱۷ | ۱۷ بهمن ۱۳۸۰ | تهران، ایران | اسلواکی |
۲–۳ | باخت | دوستانه |
| ۱۸ | ||||||
| ۱۹ | ۲۰ مرداد ۱۳۸۱ | تبریز، ایران |  جمهوری آذربایجان |
۱–۱ | مساوی | |
| ۲۰ | ۱۲ شهریور ۱۳۸۱ | دمشق، سوریه |  لبنان |
۲–۰ | برد | مسابقات فوتبال غرب آسیا ۲۰۰۲ |
| ۲۱ | ۲۰ مهر ۱۳۸۲ | تهران، ایران |  نیوزیلند |
۳–۰ | برد | جام بینقارهای آسیا–اقیانوسیه |
| ۲۲ | ||||||
| ۲۳ | ۵ آبان ۱۳۸۲ | پیونگیانگ، کره شمالی |  کره شمالی |
۳–۱ | برد | انتخابی جام ملتهای آسیا ۲۰۰۴ |
| ۲۴ | ||||||
| ۲۵ | ۱ تیر ۱۳۸۳ | تهران، ایران | سوریه |
۷–۱ | برد | مسابقات فوتبال غرب آسیا ۲۰۰۴ |
| ۲۶ | ۵ تیر ۱۳۸۳ | تهران، ایران | سوریه |
۴–۱ | برد | |
| ۲۷ | ۳ مرداد ۱۳۸۳ | چونگ کینگ، چین[۲۲۲] |  عمان |
۲–۲ | مساوی | جام ملتهای آسیا ۲۰۰۴ |
| ۲۸ | ۱۰ مرداد ۱۳۸۳ | جینان، چین[۲۲۲] |  کره جنوبی |
۴–۳ | برد | |
| ۲۹ | ||||||
| ۳۰ | ||||||
| ۳۱ | ۱۶ مرداد ۱۳۸۳ | پکن، چین | بحرین |
۴–۲ | برد | |
| ۳۲ | ۱۰ بهمن ۱۳۸۴ | تهران، ایران |  کاستاریکا |
۳–۲ | برد | دوستانه |
| ۳۳ | ۷ خرداد ۱۳۸۵ | اوسیک، کرواسی |  کرواسی |
۲–۲ | مساوی | دوستانه |
| ۳۴ | ۱۹ مهر ۱۳۸۵ | تایپه، چین تایپه |  تایوان |
۲–۰ | برد | انتخابی جام ملتهای آسیا ۲۰۰۷ |
| ۳۵ | ||||||
| ۳۶ | ۲۰ خرداد ۱۳۸۸ | تهران، ایران |  امارات متحده عربی |
۱–۰ | برد | انتخابی جام جهانی ۲۰۱۰ |
| ۳۷ | ۱ مرداد ۱۳۹۰ | تهران، ایران |  مالدیو |
۴–۰ | برد | انتخابی جام جهانی ۲۰۱۴ |
| ۳۸ | ۴ اسفند ۱۳۹۰ | دبی، امارات | اردن |
۲–۲ | مساوی | دوستانه |
افتخارات
باشگاهی
رده پایه
- مسابقات نوجوانان تهران: قهرمانی [۵]
- مسابقات امیدهای تهران: قهرمانی [۵]
رده بزرگسالان
- بوندسلیگا
- جام حذفی
- جام اتحادیه (لیگا پوکال)
- نایبقهرمانی (۱): ۰۷–۲۰۰۶
ملی
- بازیهای آسیایی
- جام ملتهای آسیا
- قهرمانی فوتبال غرب آسیا
- جام بین قارهای آسیا-اقیانوسیه
- قهرمانی (۱): ۲۰۰۳ [۱۷۱]
فردی
- بهترین بازیکن مسابقات فوتبال غرب آسیا ۲۰۰۰ [۱۸]
- بازیکن ماه آسیا: ژوئن ۲۰۰۰،[۲۶۳] اکتبر ۲۰۰۱،[۲۶۴] اکتبر ۲۰۰۳[۲۶۵]
- بهترین بازیکن جام بین قارهای آسیا-اقیانوسیه ۲۰۰۳ [۱۷۱]
- آقای گل لیگ برتر فوتبال امارات: ۲۰۰۴–۲۰۰۳ [۵][۴۰]
- آقای گل جام ملتهای آسیا: ۲۰۰۴ [۱۷۵]
- عضو تیم منتخب جام ملتهای آسیا: ۲۰۰۴ [۱۷۶]
- بازیکن سال فوتبال آسیا: ۲۰۰۴، ۲۰۱۲ (نفر دوم)[۱۲۲]
- گلزنترین هافبک لیگ برتر ۸۹–۱۳۸۸ (نهمین دوره لیگ برتر) – ۱۴ گل[۹۹]
- گلزنترین هافبک لیگ برتر ۹۱–۱۳۹۰ (یازدهمین دوره لیگ برتر) – ۱۲ گل[۱۱۶]
- دومین گلزن برتر تاریخ پرسپولیس در رقابتهای آسیایی (جام باشگاههای آسیا و لیگ قهرمانان آسیا) – ۱۰ گل[۱۲۰]
-
-
نوشتار اصلی: جوایز و افتخارات علی کریمی
-
خارج از دنیای فوتبال
زندگی شخصی
کریمی در سال ۱۳۷۸ ازدواج کرد[۴][۲۶۶] او دو فرزند پسر به نامهای هاوش و هیرسا و یک فرزند دختر به نام هیما دارد. کریمی ازدواج زودهنگام خود را از دلایل موفقیتش میداند و در مورد این که فرزندانش مانند او بازیکن فوتبال شوند ابراز علاقه کردهاست، اما گفتهاست آنها را به فوتبال بازیکردن مجبور نمیکند و ترجیح میدهد آنها را در انتخاب آینده خود آزاد بگذارد.[۲۶۶] همسر وی چندان اهل فوتبال نیست و اخبار در مورد همسرش را دنبال نمیکند.[۲۶۶]
حامد کاویانپور، علی انصاریان و پوریا پورسرخ از دوستان نزدیک او هستند.[۲][۴]
کریمی به سینما و موسیقی علاقه دارد[۴] و چندان اهل مطالعه نیست اما در صورتی که وقت داشتهباشد، روزنامه میخواند.[۲] او بهجز فوتبال به والیبال ساحلی نیز علاقه دارد[۲] و اوقات فراغت خود را با سفر به شمال میگذراند. وی دوستدار بازی مجید نامجومطلق، دیمیتریو آلبرتینی و دیگو مارادونا بودهاست.[۴]
کریمی به زندگی در خارج از کشور علاقه ندارد و به همین دلیل چندین بار پیشنهاد تیمهای خارجی را رد کردهاست.[۲۶۶]
او در سال ۱۳۹۱ اعلام کرد: «علاقه دارد پس از بازنشستگی از فوتبال، به فعالیتهای اجتماعی مانند دفاع از حقوق کودکان و فعالیت برای ورزش پاک بپردازد».[۲۶۷]
شغل دوم
کریمی زمانی که در فتح بازی میکرد با خودروی پیکان خود در خیابانهای کرج مسافرکشی میکرد. پس از این که درآمدش افزایش یافت، این کار را رها کرد و به ساختوساز ساختمان روی آورد. وی از سهامداران پوشاک ورزشی مجید است.[۲۶۸]
شرکت در امور خیریه
علی کریمی در امور خیریه زیادی شرکت داشتهاست و از این نظر بیش از هر بازیکن دیگری در ایران مورد توجه رسانهها قرار گرفتهاست.[۲۶۹] کریمی بارها از کودکان یتیم و بیسرپرست یا بیمار حمایت مادی و معنوی کرده[۲۶۹] و در مراکز درمانی و بهزیستی با آنها دیدار یا بازی کردهاست.[۲۷۰][۲۷۱]
پس از این که قدبلندترین پسر ایرانی در برنامه ماهعسل شبکه ۳ دو آرزوی زندگی خود را ملاقات با علی کریمی و داشتن لپتاپ عنوان کرد، کریمی به دیدار او رفت و یک لپتاپ به او هدیه داد.[۲۶۹]
کریمی همچنین پس از پایان برخی بازیهای خود در کنار زمین پیراهنش را به یک جانباز، معلول و چاقترین پسر ایران هدیه دادهاست.[۲۷۲][۲۷۳] تقبل هزینههای درمانی بابک معصومی، بازیکن سابق تیم ملی فوتسال ایران نیز از مواردی است که مورد توجه رسانهها قرار گرفت.[۲۶۹]
او در سال ۱۳۹۰ تعدادی از پیراهنهای خود را برای مصرف در امور خیریه به حراج گذاشت.[۲۷۴]
کریمی در سال ۱۳۹۴ یک دستگاه اتومبیل پیکان استیشن مدل ۱۳۵۷ را در قبال دو باب مغازه به ارزش ۵۰۸ میلیون تومان به فروش رساند. این مبلغ به کودکان و افراد معلول آسایشگاه معلولین فیاض بخش مشهد اختصاص پیدا کرد.[۲۷۵]
علی کریمی در هنر
در یکی از صحنههای فیلم آفساید، یکی از شخصیتهای زن فیلم که به طور غیرقانونی به ورزشگاه آزادی تهران رفته، برای این که تماشاگران در دستشویی ورزشگاه متوجه زنبودن او نشوند صورتک علی کریمی را به چهره میزند.[۲۷۶]
در سال ۱۳۸۹ اعلام شد که یک گروه فیلمساز قصد دارد با مطالعه زندگی کریمی، فیلم مستندی در مورد او بسازند.[۲۷۷]
در شهریور ۱۳۹۱، شهرداری منطقه ۲۱ تهران اعلام کرد که قصد دارد مجسمه علی کریمی را بسازد و در منطقه وردآورد نصب کند.[۲۷۸] در حالی که کریمی با ساخت مجسمه خود مخالفت کرد، در آبانماه ۱۳۹۳ از مجسمه او رونمایی شد.[۲۷۹]
عدم حضور در صدا و سیما
علی کریمی با وجود محبوبیتی که دارد، هیچگاه در صدا و سیما حاضر نشده است. او دلیل این عدم حضور را اینگونه بیان کرده است: «در رسانه ملی هر کاری که بخواهند میکنند و با مسائل شخصی برخورد میکنند آن هم در حالی که کسی نمیداند چه شده و همینطور دربارهاش صحبت میکنند.»[۲۸۰]
موارد سیاسی
نام علی کریمی در تعدادی از اسناد دیپلماتیک آمریکا که ویکیلیکس منتشر کردهاست به چشم میخورد.[۲۸۱]
به نوشته عصر ایران، کریمی در دیدارهای محمود احمدینژاد، رئیسجمهور سابق ایران از تمرینات تیم ملی سعی میکرد از او دوری کند و این نشان میدهد که احمدینژاد محبوب او نیست.[۲۸۲]
به گزارش سایت گل، علی کریمی به همراه چند نفر دیگر از بازیکنان تیم ملی ایران تصمیم گرفتند در بازی ۲۷ خرداد ۱۳۸۸ با کره جنوبی (که با اعتراضات به انتخابات ۱۳۸۸ همزمان بود) در حمایت از میرحسین موسوی با مچبند سبز وارد زمین شوند و او در نیمه دوم با پیچیدن باند سفیدی روی مچبندش، از درخواست بازکردن مچبند که در بین دو نیمه از او شد امتناع کرد.[۲۸۳]
کریمی در سال ۱۳۹۰ پیراهن امضاشده شالکه ۰۴ خود را به خانواده اشکان سهرابی از کشتگان سال ۱۳۸۸ هدیه داد.
