آنفلوانزا

آنفلوانزا «Influenza» که بیشتر آن را با نام آنفولانزا «flu» می شناسیم یکی از بیماری های واگیردار می باشد که در ادامه می خواهیم بیشتر با آن آشنا شویم. مطالب مهم و خواندنی که در این مقاله آمده است را شما در زیر می توانید مشاهده نمایید :

1. در ابتدای این مقاله، بیماری آنفولانزا به صورت کامل تعریف و توضیح داده شده است.
2. علل ایجاد کننده این بیماری، موضوع بعدی است که پیرامون آن در مقاله جملاتی نوشته شده است.
3. نشانه های بیماری آنفلوانزا موضوع بعدی است که در این مقاله دیده می شود.
4. در ادامه راه های تشخیص و درمان بیماری آنفولانزا بیان شده است.
5. و مطالب زیاد دیگری که با دانلود این مقاله می توانید به آن اطلاعات دستیابی پیدا کنید.

آنفلوانزا چیست؟

آنفلوانزا عفونت حاد و مسری است که منشأ آن ویروسی بوده و قدرت تحرک شدیدی دارد، زمانی که صدای سرفۀ فرد مبتلا را می شنوید باید بدانید که اطراف فرد مبتلا ویروس های زیادی در هوا منتشر است، زیرا سرفه و عطسه کردن می تواند به میزان ۵ پا ویروس های آنفلوانزا را منتشر کند.

از طرف دیگر، اگر چه بسیاری از مردم از مکانیسم علمی گسترش و سرایت این بیماری آگاه نیستند، اکثر مردم دست کم یک بار با این بیماری دست و پنجه نرم کرده اند و خوب می دانند که برای رهایی از این بیماری، باید از سوپ جوجه و چای حاوی لیمو و عسل استفاده کنند.

هر چند این شیوه های درمانی اساس پزشکی و علمی ندارد، همان طور که گفتیم بسیاری از مردم این تجربۀ تلخ را از سر گذرانده اند، زیرا بر اساس آمار منتشر شده از سوی مراکز کنترل و پیشگیری بیماری ها (CDC) در آمریکا در فصول یورش این بیماری، یعنی از اوایل پاییز تا اوایل بهار، هر ساله حدود ۵ تا ۲۰ % مردم درگیر این بیماری می شوند که این عارضه سالیانه در آمریکا سبب مرگ ۳۶ تا ۵۰ هزار نفر می شود که عمدتاً ناشی از ذات الریه است. روشن است که با احتساب قربانیان جهانی این تلفات ۲۰ تا ۳۰ برابر می شود.

از طرف دیگر، اگر چه ویروس های آنفلوانزا به گروه ویروسی پیچیده تعلق دارند، برای سهولت درک، این ویروس ها به گونه های (A , B , C) تقسیم بندی می شوند.

بر اساس شواهد موجود اینها ویروس هایی جان سخت و موذی هستند، چه در غیر این صورت برای میلیون ها سال سیستم ایمنی بدن انسان را به بازی نمی گرفتند و وارد دستگاه تنفسی انسان نمی شدند. علت اصلی این امر این است که این ویروس ها به سرعت دستخوش جهش و تغییرات ژنتیکی می شوند.

کلمه آنفلوانزا

کلمۀ آنفلوانزا از واژۀ «این فلوانس» ایتالیایی به نام تحت تأثیر قرار دادن استخراج شده و این تحت تأثیر قرار دادن مربوط به آثار ستارگان در آسمان روشن زمستانی است. به بیان دیگر، اندیشمندان قرن پانزدهمین ایتالیا بر این باور بودند که این چگونگی قرار گرفتن ستارگان است که زمان شیوع و حملۀ این بیماری را تعیین می کند.

از طرف دیگر، از آنجا که در قرن پانزدهم هزاران نفر دچار حمله این بیماری شدند، برخی وجه تسمیه آن را ناشی از اثرگذاری هوای سرد می انگارند. صرف نظر از چگونگی نام گذاری این بیماری، این عارضه دلالت بر بیماری دستگاه تنفسی دارد که دارای ویژگی سرایت کنندگی است. لازم به ذکر است که این بیماری در نقاط مختلف جهان نام های دیگری نیز دارد که از جمله رایج ترین آنها «گریپ» است که در اوایل قرن بیستم به ویژه پس از جهان گیری این عارضه در سال ۱۹۱۸ در آمریکا متداول بوده و امروزه نیز در برخی از نقاط جهان آنفلوانزا را به این نام می شناسند.

علایم بیماری آنفلوانزا

نکتۀ مهمی که باید همواره به آن توجه کنیم این است که تب، سردرد، گلو درد، درد جسمانی، سرفه و عطسه کردن همراه این عارضه است. همین طور، از سایر علایم تشخیصی می توان به تب و لرز متناوب، حساسیت مرضی به نور، خستگی و بی حالی عمومی اشاره کرد. به علاوه، این عفونت به دستگاه تنفسی، مجاری بینی، شُش و گلوی فرد حمله ور می شود و این علایم همزان می تواند خفیف و شدید باشد.

عوارض بیماری آنفلوانزا

از طرف دیگر، عوارض این بیماری می تواند رو به وخامت بگذارد و فرد را درگیر ذات الریه و عفونت های باکتریایی بازتابی کند. برای مثال بر اساس برآورد مرکز کنترل بیماری آمریکا اگرچه تعداد مبتلایان به این عارضه قابل توجه است و همۀ قربانیان بستری نمی شوند، اما آمار ۲۰۰۰۰۰ نفری بستری شوندگان سالیانه، حاکی از این است که تا چه اندازه این مسئله می تواند شکل حادی به خود گیرد. همین طور قربانیان ۴۰ هزار نفری نیز در خور تأمل است.

مطلب دیگر اینکه آنفلوانزا می تواند در شرایط خاص مشکلات و عوارض بیشتری را به وجود آورد. در این رابطه می توان به بیماری آسم و مبتلایان به انسداد ریوی مزمن (copc) اشاره کرد. همین طور مبتلایان به ایدز نیز در صورت ابتلا به آنفلوانزا نیاز به اقدامات درمانی ویژه ای دارند، چون سیستم ایمنی این اشخاص نارسا و مختل است. بله، این چگونگی سیستم ایمنی بدن است که در این رابطه نقش مهمی دارد؛ بدین علت است که واکسن پیشگیرانه مؤکداً برای کودکان و سالمندان توصیه می شود.

تفاوت آنفلوانزا با سرماخوردگی

آنچه دربارۀ سرماخوردگی می توان گفت این است که برخلاف آنفلوانزا عوارض سرماخوردگی کاملاً تدریجی، سیر صعودی را طی می کند، در حالی که وقوع این عوارض در آنفلوانزا، آنی و ناگهانی است. در بسیاری از موارد سرماخوردگی با آبریزش بینی شروع می شود و به تدریج عوارض دیگری چون عفونت دستگاه تنفسی، مجراهای بینی، دشواری های تنفسی، اختلال حس چشایی، گوش گرفتگی و احتقان و گرفتگی بینی ظاهر می شود که این امر سبب سرفه و فین فین کردن بیمار می شود.

به علت تشابه عوارض، گاهی تشخیص این دو بیماری برای متخصص دشوار می شود که در این مواقع متوسل به آزمایش های تشخیص می شوند، ولی برای اهل فن تشخیص این دو عارضه بسیار ساده است چون هر کدام از این دو عارضه عوامل بیماری زای خاص خود را دارند.

ویروس آنفلوانزا

ویروس آنفلوانزا مثل هر ویروس دیگری در حالتی بین مرگ و زندگی است و حیاتش بسته به این است که بدن میزبانش را هر چه بیشتر آلوده و عفونی کند و بدین علت  باید سرعت جهش ژنتیکی آن بیشتر از قدرت دفاعی بدن میزبان باشد.

چنانچه این ویروس با میکروسکوپ الکترونی بزرگ نمایی شود مثل کرکی از پروتئین است که به وسیلۀ زایده های بسیار کوچکی، شکلی نقطه چین به خود گرفته است.

به عبارت دیگر، ویروس آنفلوانزا مثل گرز های قرون وسطایی بسیار کوچک است و یا شبیه گوی فلزی حاوی ده ها خیزک (هماگلوتینین) و N (نوزامیداز) نام گذاری شده و پروتئین ویروس وظیفۀ عفونی کردن میزبان را به عهده دارد.

واکسن آنفلوانزا

مزایای پیشگیری تنها محدود به ابعاد فردی نیست، بلکه هر چقدر اشخاص بیشتری در برابر این بیماری واکسینه شوند، همان اندازه نیز بر امتیازهای فراگیر آن به ویژه در جریان حملۀ شدید افزوده می شود، زیرا آنفلوانزا بیماری مسری است، یعنی تعداد مبتلایان بیشتر، افراد بیشتری را مبتلا می کند.

نکتۀ دیگر اینکه اگرچه قدرت پیشگیری واکسن صد در صد نیست، بررسی ها نشان می دهد که واکسن پیشگیرانۀ آنفلوانزا به میزان ۷۰ تا ۹۰ درصد در اشخاص سالم زیر ۶۵ سال کارایی دارد و در عین حال این اقدام اگرچه ممکن است مانع از تعرض ویروس به سالمندان بالای ۶۵ سال، به علت نارسایی سیستم دفاعی شان نشود، واکسینه کردن سالمندان سبب می شود که به میزان قابل توجهی از قدرت تهاجمی این ویروس کاسته شود.

درمان آنفلوانزا با دارو

بیش از ۲۵ سال است که پزشکان برای مهار این بیماری از دارو درمانی استفاده می کنند و شواهد نشان می دهد که این راهکار سودمند است، زیرا مانع از تکثیر ویروس می شود. با این حال، دارو درمانی نمی توند جایگزین واکسن پیشگیری شود، زیرا اولاً این شیوه با عوارض جانبی همراه است و در ثانی دارو درمانی با مشکل مقاومت دارویی همراه است.

شواهد نشان می دهد که دارو ها به دو طریق از ابعاد تخریبی آنفلوانزا می کاهد بدین صورت که از داروهای شیمیایی پیش از شروع حمله استفاده می شود و دارو درمانی پس از بروز بیماری به کار می آید. دارو درمانی درست به میزان قابل توجهی از طول بیماری می کاهد. برای مثال در آمریکا چهار داروی ضد ویروس که دارای تأیید اداره دارو و غذای ایالت متحده است به قرار زیر هستند :

آمانتادین، ریمانتادین، زنامی ویر، اوسل تامی ویر. این دارو ها هر کدام نام تجاری انحصاری دارند و از بین این چهار داروی تأیید شده تنها اوسل تامی ویر است که از ویژگی و خاصیت پیشگیرانه برخوردار بوده و در مرکز ذخیره ملی استراتژیک برای مواقع اورژانس نگه داری می شود.