دیوید بکهام با نام کامل دیوید رابرت جوزف بکهام (به انگلیسی: David Robert Joseph Beckham) (زاده ۲ مه ۱۹۷۵ در لندن)، فوتبالیست مشهور بریتانیایی است. او اولین بازی ملی خود را در اول ژوئن ۱۹۹۶ انجام داد. وی به عنوان یکی از پردرآمدترین ورزشکاران جهان شناخته میشود. همسر او ویکتوریا آدامز یکی از خوانندگان اسپایس گرلز است. او چهار فرزند به نامهای بروکلین (متولد ۴ مارس ۱۹۹۹)، رومیو (۱ سپتامبر ۲۰۰۲)، کروز (۲۰ فوریه ۲۰۰۵)و هارپر (متولد ۱۰ژوئیه ۲۰۱۱) دارد. او دارای دو توپ طلا است و یک بار بازیکن سال اروپا شده است. وی یازده بار زیباترین بازیکن فوتبال شده است. وی در کارهای خیر خواهانه نیز شرکت مؤثر دارد بگونهای که تمام دستمزد خود در پاری سن ژرمن را که در آن زمان بیشتر از دستمزد تمام فوتبالیستها بود را به سازمان کودکان سرطانی اهدا کرد.[۲]
ادوارد آلن بکهام، پدر و ساندرا جورجینا مادر دیوید بکهام هستند. دیوید بکهام خود را یک نیمه یهودی میداند.[۳]
پیشینه باشگاهی
دیوید بکهام فوتبال حرفهای خود را از جوانان منچستر آغاز میکند چند ماه پس از حضور او در تیم جوانان منچستر یونایتد وی برای بازی در جام اتحادیه انگلیس به تیم بزرگسالان دعوت شد. هر چند در اولین حضورش در تیم بزرگسالان منچستر یوناتید نیمکت نشین بود ولی دو سال و نیم بعد بکام به همراه تیم بزرگسالان برای اولین بار حضور در لیگ برتر را تجربه کرد. فصل ۹۶/۱۹۹۵اولین حضور بکهام در لیگ برتر بود.
منچستر یونایتد
سرانجام دیوید بکهام دوم آوریل ۱۹۹۵ اولین بازی اش را در لیگ برتر مقابل لیدز یونایتد تجربه کرد و در واقع فصل ۹۶–۹۵ آغازی بود بر درخشش این بازیکن در فوتبال انگلیس.
دیوید ابتدا در پست هافبک راست مشغول به بازی شد که سابق بر آن پست آندری کانچلسکیس در منچستر محسوب میشد و گلهای زیبای خود را از همینجا آغاز کرد. مخصوصاً گل به یادماندنی اش در مرحله نیمه نهایی اف ای کاپ در مقابل چلسی و این فصل با قهرمانی در دو جام برای شیاطین سرخ به پایان رسید.
فصل ۹۷–۱۹۹۶ دومین فصل حضور وی در لیگ برتر بود. او مشهورترین گل خود را در این فصل و در مقابل تیم ویمبلدون به ثمر رساند و با ضربهای زیبا از وسط زمین دروازه ویمبلدون را در سل هارست پارک باز کرد. او اولین حضورش در تیم ملی انگلیس را در اول سپتامبر ۱۹۹۶ تجربه کرد و به همراه این تیم به مصاف مولداوی در کیشنف رفت پیش از آن دیدار، بکهام سابقه بازی در تیم ملی زیر ۲۱ سال انگلیس را در کارنامه خود داشت.
بکهام سال ۱۹۹۷ به همراه منچستر به عنوان قهرمانی لیگ برتر انگلستان دست یافت. او بدون شک نقش به سزایی در این قهرمانی ایفا کرد و به عنوان بازیکن برتر انگلیس در این سال برگزیده شد.
بکهام در نخستین بازی فصل ۹۹–۱۹۹۸ منچستر یونایتد برابر لستر سیتی باز هم منجی شیاطین سرخ شد و با گلی زیبا از روی یک ضربه کاشته منچستر را از شکست نجات داد. سال ۱۹۹۹ برای بکهام سالی پر از افتخار بود. قهرمانی در لیگ برتر انگلیس، قهرمانی در جام حذفی و سرانجام قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا کلکسیون افتخارات این بازیکن را کامل کرد. بروکلین فرزند اول وی در سال ۱۹۹۹ چشم به جهان گشود و بکهام در این سال طعم پدر شدن را چشید.
رئال مادرید
بارسلونا اولین باشگاهی بود که رسماً درخواست خود را مبنی بر تمایلش جهت جذب دیوید بکهام تقدیم منچستر یوناتید کرد اما در این بین تنها یک تیم بود که توانست گوی سبقت را برای جذب این ستاره انگلیسی برباید. در ژوئن سال ۲۰۰۳ دیوید بکهام باعقد یک قرار داد چهار ساله به تیم رئال مادرید قهرمان باشگاههای اسپانیا پیوست. منچستر در ابتدای قراردادش با رئال مبلغ ۱۷/۵ میلیون پوند بابت فروش بکهام دریافت کرد که این مبلغ با توجه به حضور بکهام در رقابتهای لیگ قهرمانان و نمایش او در رئال تا ۲۵ میلیون پوند قابل افزایش بود.
سرانجام بکهام راهی رئال مادرید شد و جدایی او از منچستر یوناتید خلاء بزرگی در خط میانی این تیم بوجود آورد. سرخپوشان اولدترافورد با از دست دادن کاپیتان تیم ملی انگلیس شاید توجه بسیاری از رسانهها و محافل ورزشی را که معطوف به بکهام بود از دست دادند. بکهام طی سالهای حضورش در منچستر در ۳۹۷ بازی که برای این تیم انجام داد ۸۶ گل به ثمر رساند.
شروع به کار بکهام در رئال با انتقادات زیادی همراه بود. بسیاری معتقد بودند که او نمیتواند در تیم رئال شرایط آرمانی خود را بازیابد و همانند گذشته بازیهای خوبی از خود ارائه دهد. اما این هافبک ارزشمند پاسخ هواداران را به گونهای دیگر داد و در سه بازی مختلفی که برای رئال به میدان رفت دو بار گلزنی کرد. هر چند پس از آن ادعایی بر ارتباط نا مشروع بکهام علاوه بر زندگی خصوصی بر فوتبال او تأثیر زیادی گذاشت فصلی که بکام به همراه رئال بدون کسب هیچ عنوانی پشت سر گذاشت.
لسآنجلس گلکسی
دیوید پس از آمدن فابیو کاپلو به رئال به یک نیمکت نشین تبدیل شد، البته بعدها فابیو کاپلو اذعان کرد که دلیل این نیمکت نشینیها کالدرون مدیر وقت باشگاه رئال مادرید بودهاست. فصل ۰۷–۲۰۰۶ رئال مادرید به شدت برای قهرمانی میجنگید ولی نتایج مطلوبی را کسب نمیکرد، در این زمان بود که کاپلو با بازی دادن به بکهام و تأثیر بسزای بکهام در بازیها توانست در نهایت به قهرمانی در لا لیگا دست یابد. در عین حال بکهام که از این نیمکت نشینیها و بخصوص عدم تمایل باشگاه برای تمدید قرارداد با وی ناراضی بود تصمیم جالبی گرفت و با قرادادی ۵ساله ورقم ۲۵۰ میلیون دلار به تیم باشگاه فوتبال لسآنجلس گلکسی پیوست. این قرارداد ۶ماه زودتر از پایان فصل بسته شد ولی بکهام تا آخر فصل در رئال توپ زد.
آ. ث میلان
نیمفصل دوم سالهای ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ را با توجه به تعطیلات لیگ آمریکا، بصورت قرضی در تیم میلان سپری کرد. شمارهٔ بکهام ۳۲ بود. او موفق شد با پیراهن میلان ۲ گل بهثمر برساند.
پاری سن ژرمن
بکهام در اواخر ژانویه ۲۰۱۳ در تمرینات آرسنال شرکت کرد ولی آرسن ونگر مربی این تیم به جذب او علاقهای نشان نداد. در نهایت باشگاه پاریس سن ژرمن با عقد قراردادی ۵ ماه وی را جذب کرد.[۴] وی پس از عقد این قرارداد اعلام کرد که تمامی مبلغ این قرارداد را به یک بنیاد خیریه کودکان اهدا میکند. شماره بکهام باز هم ۳۲ است.[۵]
در تاریخ ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۲ (۱۶ می ۲۰۱۳)، بکهام اعلام کرد که پس از فصل جاری که در آن به قهرمانی زودرس نیز دست یافته بود، از فوتبال خداحافظی خواهد کرد.[۶][۷]
سابقه ملی
دیوید بکهام یکی از بهترینهای دنیا در زدن ضربات آزاد محسوب میشود و از پاسهای فوقالعادهای نیز برخوردار است. او در سال ۱۹۹۹ در لیگ قهرمانان اروپا با تیم منچستر یونایتد مقابل بایرن مونیخ به قهرمانی رسید در این بازی که با نتیجه ۲بر۱ به پایان رسید او دو پاس گل داد و بهترین بازیکن میدان بود.
گلن هودل سرمربی وقت تیم ملی انگلیس بکام را برای حضور در رقابتهای جام جهانی ۹۸ فرانسه دعوت کرد. او در دو بازی نخست انگلیس نیمکت نشین بود. اما در سومین بازی تیم ملی انگلیس مقابل کلمبیا به میدان رفت و گلی زیبا روی یک ضربه آزاد بهثمر رساند و در واقع اولین گل ملی خود برای انگلیس را در همین بازی بهثمر رساند.
در جام جهانی ۱۹۹۸ و دیدار انگلیس و آرژانتین، درگیری بکهام با دیگو سیمئونه منجر به اخراج این بازیکن شد و شاید همین امر نقش زیادی در شکست تیم ملی انگلیس در این بازی حیثیتی داشت. اما بکهام همچنان به پیشرفت ادامه داد و درخشش او در سال ۱۹۹۹ وی را در کنار ریوالدو کاندیدای دریافت عنوان بهترین بازیکن اروپا وجهان کرد.
در نوامبر سال ۲۰۰۰ پیتر تیلور سرمربی وقت تیم ملی انگلیس بازوبند کاپیتانی را برای اولین بار در بازی دوستانه انگلیس مقابل ایتالیا بر بازوی دیوید بکهام بست. پس از بازنشستگی آلن شیرر و به دنبال او تونی آدامز حالا نوبت به دیوید رسیده بود تا در داخل زمین هدایت بازیکنان تیم ملی انگلیس را بر عهده بگیرید.
اسون گوران اریکسون نیز در اولین حضورش به عنوان سرمربی جدید تیم ملی انگلیس در یک بازی دوستانه در استادیوم ویلا پارک به مصاف اسپانیا رفت و سه بر صفر حریف خود را مغلوب کرد.
بکهام در رقابتهای مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ عنوان کاپیتانی خود را در تیم ملی انگلیس حفظ کرد در مارس ۲۰۰۱ انگلیس در آنفیلد میزبان فنلاند بود و گل بکام بود که منجر به پیروزی ۲ بر ۱ انگلیسیها برابر فنلاند شد.
کاپیتان تیم ملی انگلیس در بازیهای مقدماتی یورو ۲۰۰۴ هم برای تیم کشورش درخشید و در چهار بازی نخست تیم ملی انگلیس در مرحله مقدماتی رقابتها گلزنی کرد. اما در دیدار جنجالی انگلیس مقابل ترکیه از بازی اخراج شد و به دنبال آن بازی ماه ژوئن مقابل تیم اسلواکی را از دست داد. در پایان آن فصل تمام توجه مطبوعات معطوف به آینده بکهام بود. بازیکنی که مورد توجه باشگاه فوتبال آ. اس. رم، آ.ث میلان، رئال مادرید و بارسلونا قرار گرفته بود و همه این تیمها خواهان جذب او بودند.
در تابستان سال ۲۰۰۴ بکام بازیهای بسیار ضعیفی را در رقابتهایی یورو ۲۰۰۴ از خود به نمایش گذاشت و با از دست دادن دو پنالتی حساس موجبات حذف تیم ملی انگلستان از گردونه این رقابتها را فراهم کرد.
دیوید بکهام در سال ۲۰۰۶ در جام جهانی المان به همراه تیم انگلستان به مقامی دست نیافت.
تیم ملی انگلستان با مربیگری استیو مک لارن از صعود به مرحله نهائی یورو ۲۰۰۸ بازماند تا مک لارن جای خود را به فابیو کاپلو دهد.
کاپلو با دعوت دوباره از بکام بازوبند کاپیتانی را مجدداً به وی داد و در بازی دوستانه مقابل آمریکا طی مراسمی از بکهام بابت صدمین بازی ملی تجلیل شد.
خداحافظی از فوتبال
او در پایان فصل ۱۳–۲۰۱۲ با پیراهن پاری سن ژرمن از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.[۸]
عناوین و جایزههای ورزشی
اختصاصی
- بازیکن جوان سال (۱۹۹۷).
- بازی در تیم منتخب ستارگان جهان (۱۹۹۸).
- کاندید بهترین بازیکن سال جهان (۱۹۹۹).
- بهترین بازیکن سال اروپا (۱۹۹۹).
- کاندید بهترین بازیکن سال اروپا و جهان (۲۰۰۱).
- بازیکن سال جهان از نگاه بیبیسی (۲۰۰۱).
باشگاهی
منچستر یونایتد
- قهرمانی لیگ برتر: ۹۶–۱۹۹۵، ۹۷–۱۹۹۶، ۹۹–۱۹۹۸، ۰۰–۱۹۹۹، ۰۱–۲۰۰۰، ۰۳–۲۰۰۲.
- قهرمانی جام اتحادیه: ۱۹۹۶، ۱۹۹۹.
- قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا: ۹۹–۱۹۹۸.
- قهرمانی سوپر جام اروپا: ۱۹۹۹.
- قهرمانی جام بین قارهای: ۱۹۹۹.
- قهرمانی جام حذفی: ۱۹۹۳، ۱۹۹۴، ۱۹۹۶، ۱۹۹۷.
- قهرمانی با تیم جوانان: ۱۹۹۲.
رئال مادرید
- قهرمانی لا لیگا: ۰۷–۲۰۰۶.
- قهرمانی کوپا دل ری: ۲۰۰۳.
پاری سن ژرمن
- قهرمانی لیگ ۱: ۲۰۱۳
لسآنجلس گلکسی
- قهرمانی جام امال اس: ۲۰۱۱، ۲۰۱۲
- قهرمانی جام امال اس کنفرانسهای غربی
- برندگان (فصل به طور منظم): ۲۰۰۹، ۲۰۱۰، ۲۰۱۱
- برندگان (پلی آف): ۲۰۰۹، ۲۰۱۰، ۲۰۱۲
