پژمان جمشیدی در سی و پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر
|
|||
| شناسنامه | |||
|---|---|---|---|
| نام کامل | پژمان جمشیدی | ||
| زادروز | ۲۰ شهریور ۱۳۵۶ (۴۰ سال) | ||
| زادگاه | تهران، ایران | ||
| قد | ۱۸۱ سانتیمتر[۱] | ||
| پست | دفاع راست | ||
| باشگاههای حرفهای* | |||
| سالها | باشگاهها | بازی† | (گل)† |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۷ | کشاورز تهران | ۶۵ | (۷) |
| ۱۹۹۷–۲۰۰۰ | سایپا تهران | ۴۳ | (۲) |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۵ | پرسپولیس تهران | ۸۱ | (۲) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ | پاس تهران | ۳۶ | (۰) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ | استیل آذین | ۲۷ | (۰) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ | فولاد خوزستان | ۲۱ | (۰) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ | ابومسلم خراسان | ۸ | (۰) |
| تیم ملی | |||
| ۲۰۰۰–۲۰۰۲ | ایران | ۱۳[۲] | (۱) |
| دوران مربیگری | |||
| ۲۰۱۳ | باشگاه فوتبال پاراگ[۳] پرسپولیس شمال |
||
|
|||
پژمان جمشیدی (زاده ۲۰ شهریور ۱۳۵۶ – تهران)[۴] بازیکن سابق فوتبال و بازیگر سینما و تلویزیون اهل ایران است. وی در باشگاههای مطرح سایپا، پرسپولیس و پاس تهران سابقه بازی دارد و تک گل ملی خود را مقابل گرجستان زدهاست.
وی در سال ۱۳۹۲ در مجموعه تلویزیونی پژمان به عنوان بازیگر نقش آفرینی کرد. طرح اولیه این سریال با ایده خود پژمان جمشیدی شکل گرفتهاست. پس از آن در تئاتر و سریال کارهای مختلفی ارائه کردهاست. پژمان جمشیدی موفقترین فوتبالیستی است که وارد عرصه سینما و تلویزیون و تئاتر شدهاست [نیازمند منبع]. او در سی و ششمین دوره جشنواره فیلم فجر نامزد بهترین بازیگر مکمل مرد برای بازی در فیلم سوءتفاهم شدهاست.[۵][۶]
محتویات
بازیگری
سریالهای تلویزیونی
| سال | عنوان | نقش | شبکه |
|---|---|---|---|
| ۱۳۹۰ | ساختمان پزشکان | پژمان جمشیدی (بازیگر مهمان) | شبکه سه |
| ۱۳۹۲ | پژمان | پژمان جمشیدی | شبکه سه |
| ۱۳۹۳ | سالهای ابری | مهران | شبکه دو |
| ۱۳۹۶ | دیواربهدیوار | بهرام رضایی | شبکه سه |
| ۱۳۹۶ | نفس[۷][۸] | عباس | شبکه سه |
سینما
- سوءتفاهم (۱۳۹۶)
- تگزاس (۱۳۹۶)
- لونه زنبور (۱۳۹۶)
- من دیوانه نیستم (۱۳۹۵)
- آذر (۱۳۹۵)
- خوب، بد، جلف (۱۳۹۵)
- ۵۰ کیلو آلبالو (۱۳۹۴)
- آتشبس ۲ (۱۳۹۳)
تله فیلم
- شرف خانواده فاضل (پوریا جاوید پور – ۱۳۹۲)[۹]
تئاتر
- بادی که تو را خشک کرد مرا برد (علی نرگس نژاد _ آذر و دی _ ۱۳۹۲)[۱۰]
- آرسنیک و تور کهنه (حسین پارسایی _ مرداد و شهریور _ ۱۳۹۳)[۱۱]
- آرامسایش (محمد حاتمی _ مهر و آبان _ ۱۳۹۳)
- وقتی ما برگردیم دو پای آویزان باقی ماندهاست (ابراهیم پشت کوهی _ آبان و آذر _ ۱۳۹۳)
- گنجفه (نوشین تبریزی _ بهمن _ ۱۳۹۳)
- پلیس (شایان افکاری _ فروردین و اردیبهشت _ ۱۳۹۴)
- پپرونی برای دیکتاتور (خسرو احمدی _ مرداد و شهریور _ ۱۳۹۴)[۱۲]
- بی نوایان (سروش طاهری _ فروردین و اردیبهشت _ ۱۳۹۵)
- نمایش خوانی «الد سیبروک» (مرتضی برزگر زاده گان _ ۱۳۹۵)
- یادم تو را فراموش(ژاله صامتی _ تیر و مرداد _ ۱۳۹۵)
- دو باره اون آهنگ رو بزن سَم (داود بنی اردلان _ تیر و مرداد _ ۱۳۹۵)
- حکومت نظامی (تینو صالحی _ مهر و آبان _ ۱۳۹۵)
- پوست انداختن (آرش سنجابی _ آبان و آذر _ ۱۳۹۵)
- پپرونی برای دیکتاتور (علی احمدی _ فروردین و اردیبهشت _ ۱۳۹۶)
- آنسوی آینه (علی سرابی _ دی و بهمن _۱۳۹۶)
پاسخ به دیدگاه
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.