
میوه به هدیه ای از طبیعت برای حفظ سلامت و درمان بیماری…
میوه بـه یا بهی دارای گوشت خشک و کرکی است که طعمی ترش و تقریباً گس دارد. در ادامه با خواص میوه به، این میوه ارزشمند بیشتر آشنا شوید.
به سرشار از ویتامین های آ و ب، و املاح آهکی و تانن است. به دارای پروتید، گلوسید، لیپید و آب است و صد گرم آن تولید ۱۱۲ کالری انرژی می کند. این میوه مقوی معده و متوقف کننده اسهال های ساده و خونی است. در ورم حاد در روده ها، خونریزی های قاعدگی و بواسیری، اثر بسیار موثری دارد. به ضمن تقویت اعمال دستگاه گوارش، مخاط و سرفه کاملاً موثر است. دم کرده برگهای به برای تسکین سرفه شهرت فراوان دارد.وقتی به پخته می شود بو و طعمی بسیار خوش دارد. برای کمپوت مناسب است و بصورت مربا و مارمالاد نیز کاربردی عالی دارد. درخت به درختی است از تیره گل سرخیان، جزو دسته سیبها که پشت برگهایش کرک دار است. آنرا در سراب و میانه، هیوا، در رامیان و کتول، شغال، در لاهیجان و دلیجان و رودسر، توچ و در رامسر و شهسوار، سنگه مینامند. درخت به، در خاکهای خشک و خیلی آهکی خوب نمی روید و نیازمند به خاک ژرف است.
شکوفه میوه به
انتخاب و انبار
تا آنجا که می توانید درشت ترین این میوه را انتخاب کنید چون اقتصادی تر و برای استفاده بهتر می باشد. به ممکن است سبز کم رنگ مثل سیب Granny Smith یا مانند یک سیب طلائی زرد باشد.معمولاً به اول فصل سبزتر و به آخر فصل طلائی تر می باشد اما هر دوی آنها آماده طبخ هستند. اگر آن را خارج از یخچال نگهداری کنید بعد از یک هفته شروع به خراب شدن می کند. پیشنهاد می شود به همانند سیب را در یخچال نگهداری کنید اما برای جلوگیری از فساد آنها را داخل چیزی بپیچانید. این میوه درون یخچال تقریباً به اندازه سیب دوام پیدا می کند.
شستن به
به های عطری کوچک تر دارای پرزهایی روی پوستشان هستند که پس از شستن میوه به راحتی از بین می روند. مانند سیب و گلابی به را نیز می توان پوست کند و هسته آن را خارج نمود. با این حال بهتر است به را از درازا به دو نیم تقسیم کنیم بعد با قاشق هسته ها را خارج نمائیم چون محل هسته ها در به عمیق تر و گردتر از جای هسته ها در سیب یا گلابی می باشد. طبخ به موجب بهتر شدن طعم آن می شود.آنها را در شربت با ادویه هایی نظیر هل و دارچین یا با پوست لیمو و پرتقال بپزید.برای بهتر کردن کمپوتها آلو یا زردآلو خشک به آن اضافه کنید یا همانند سیبها آنها را نیز بپزید اگرچه پای به طعمی اکتسابی دارد.
انواع به
گونه های زیادی به وجود دارد که فقط دوتای آنها قابل توجه است. به معطر:شکلی بیضی با انتهای مخروطی دارد. پوست آن نرم، زرد و دارای گوشت سفید است. آناناسی:تاحدی شبیه گلابی برآمده است. پوست آن بعد از رسیدن تبدیل به زرد می گردد. گوشت میوه زرد با طعم خفیفی از آناناس است.






پاسخ به دیدگاه
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.